Pagina's

woensdag 1 juni 2016

Mijlpaal.....

Afgelopen vrijdag, hebben we gevierd dat we 10 jaar getrouwd zijn.
Het leek me leuk om hier wat over te schrijven, maar toen ik foto's wilde plaatsen, merkte ik dat ik een deel van mijn trouwfoto's niet meer kon vinden, terwijl ik ze ca. 3 weken geleden nog in mijn handen heb gehad.

Dit word dus nog even een zoektocht, en nu een verlaat blog.

Bijna hadden we de 10 jaar niet gehaald. We hebben een paar roerige jaren achter de rug, waarbij we vorig jaar het hoogtepunt bereikte en we er eigenlijk mee wilden stoppen.
Toch bleef God ons vasthouden en probeerde Hij ons wakker te schudden.

Voordat we trouwden hebben Patrick en ik, tijdens een dienst, onafhankelijk van elkaar, God's stem horen zeggen: "Jullie horen bij elkaar en Ik zal er voor zorgen dat jullie bij elkaar blijven"
Een stevige belofte, die wij vervolgens op 27 mei 2016 naar elkaar uitspraken.
Groot feest, op een mooie locatie, met de gehele familie en veel vrienden.
We hebben die dag genoten.
Daarna klussen in een samen gekocht huis, en dan begint het avontuur.

Nu terug kijkend hebben we een heel avontuur beleefd, en dankzij een fijne therapeut, in de afgelopen maanden, kunnen inzien waar we elkaar aan het loslaten waren.
Waar miscommunicatie ontstond, waar gevoelens verdwenen, wat oorzaken en gevolg is.

Dat wil niet zeggen dat nu alles is opgelost, nou ja, opgelost is het eigenlijk wel, maar we kunnen niet stoppen met werken, lees praten.

prediker 4:12 was een van de teksten op onze trouwkaart:

 En als iemand alleen is, kan hij door iemand anders overwonnen worden. Maar twee mensen kunnen tegen een vijand standhouden. En als ze met z'n drieën zijn, zijn ze nóg sterker. Net zoals een driedubbel touw niet gauw zal breken.



Onze trouwringen symboliseren het drievoudig snoer. Helaas moest Patrick zijn ring door laten knippen omdat het niet meer van zijn vinger af ging. Een drievoudig "snoer" werd verbroken.



Ons drievoudig snoer was eigenlijk ook verbroken, maar we hebben het weer aan elkaar geknoopt en zijn nu dichter bij elkaar, maar ook dichter bij God.

Om mij heen hoor ik de ene scheiding na de andere, veel gehoord is "ik wil.........,"
Het draait niet om ons "ikje" ook al zeggen veel therapeuten van wel, je bent samen en samen zal je een weg moeten vinden. Die weg ga je niet vinden als je bij je eigen "ik" blijft, soms moet je je eigen ik een stukje aan de kant zetten, tot dat duidelijk is bij de ander dat er 2 "ikjes" zijn, die samen 1 "ikje" vormen. Werk aan de winkel dus.

En nee ik zeg niet dat je altijd je zelf weg moet, cijferen, dat je er niet toe doet, maar je moet prioriteiten stellen. Wanneer blijf je doordrammen in wat Jij wil en wanneer kan je het loslaten en er over praten. Wat over hebben voor elkaar.

Onze eye-opener was de manier van communiceren. Begrijp je elkaar wel goed, of begrijp je elkaar eigenlijk niet waardoor je in een gesprek al snel naar de aanval - verdediging neigt en er dus geen ruimte meer is. Boosheid overheerst "hij/zij begrijpt me ook nooit"

Neem tijd voor elkaar, praat, maar bovenal vergeet niet te bidden.....



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen