Pagina's

donderdag 24 maart 2016

Van blinde paniek naar rust..... een momentje uit mijn leven.

Vermoeidheid slaat toe, en dat is mijn zwakke punt.
Afgelopen weken gebeurde er veel, en vermoeidheid begint toe te slaan. Mijn oude burn out laat zijn sporen zien.

Stress is nog steeds iets waar ik niet goed tegen kan, zeker niet nu ik een pad bewandel waarop rust steeds vaker zichtbaar word gemaakt door God.
In alle rust mag je God ervaren, horen en zien en zolang je in de drukte van alledag wandelt, zal je steeds op het randje van God's weg balanceren en niet het uiteindelijk doel behalen van wat God voor je in petto heeft.

Als voorbeeld neem ik maar even mij zelf.
Een van onze dochters woont al 1,5 jaar niet meer thuis vanwege haar ASS. Wij zijn in een traject voor een gezinshuis, maar waar we 1 maart uitsluitsel zouden krijgen, is dit weer uitgesteld.
Délana pakt dit gelukkig heel goed op, en probeert door de onzekerheid heen, haar dagelijkse routine te handhaven. Toch merk je, dat druppelsgewijs haar potje vol begint te raken en dit resulteerde in boosheid naar mij. Ze kreeg haar zin niet en vervolgens werd ze zo boos, dat ze me geblokkeerd heeft op de app nadat ze mij vertelde me nooit meer te willen zien.
Auw, deed mijn moederhart.

Ik kan het overzien, weten dat dit door haar autisme komt, kan het dan ook redelijk relativeren. Toch druppelt er langzaam aan pijn en verdriet binnen.

Vervolgens ging ik met haar mee naar een middelbare school om haar in te schrijven, ze negeerde me volkomen, wilde ineens niet meer naar die school.
Omdat het gesprek stagneerde ben ik het gesprek uit gegaan en heb haar met haar begeleidster achter gelaten. Achteraf blijkt dat het gesprek heel goed ging, wilde ze toch naar die school en was ze goed in gesprek gegaan en is ze aangenomen op school.
Boosheid nam de overhand, maar God liet mij zien dat ik rustig moest blijven en het groter geheel moest bekijken, het is haar toekomst.
Morgen volgt er een systeemgesprek en ik voel het van binnen al borrelen van negativiteit.

Daar kwam bij dat ik vanmorgen een werkoverleg had, waar ook wat kritische punten behandeld moesten worden, en komende zaterdag moet ik examen doen.

Dus vanmorgen werd ik wakker, en ik voelde alles in mijn lijf al onrustig worden. Tranen wellen op en ja hoor het gonsde weer met van alles en nog wat in mijn hoofd en niet op een positieve manier.

Vechten wil ik meer, want ik weet dat ik in alle rust bij Hem mag komen.
Dus wat doe je dan? Wapenrusting aantrekken en op naar Marcus 14, een lang hoofdstuk

Het lezen ging even goed, even rust maar daarna toch maar een appje naar mijn "Zussen" voor gebed. 



Ik kreeg deze tekst terug. Toen dacht ik nog, ja die nachten heb ik geen last van maar nu......


Verstandelijk wil het er helemaal in, ben ik het er ook helemaal mee eens, en ben ik helemaal blij, maar mijn gevoel. Potjandorie wat een ellende.
Afgelopen dagen hebben we het veel over "In de rust zijn, de rust opzoeken" gehad, en dit wil ik zo graag. 

Toch maar even kijken wat mijn GMG zussen vandaag zeggen?


 Voor mij werd duidelijk dat God aan het woord was. Ik heb pen en mijn prayer journal gepakt en ben gaan schrijven.




Het feit dat ik bij mijn man en mijn zussen, hulp in mijn gebed kan vragen, geeft al wat rust, maar het opschrijven van mijn gebed en even stil zijn, doet wonderen.

Van blinde paniek ging ik langzaam weer over in de rust. Mijn wapenuitrusting werd compleet.

Vervolgens zag ik dit plaatje


Je mag me zweverig vinden, maar mijn cirkeltje was weer rond. 
Ik was er klaar voor, en stapte vol goede moed op mijn fiets naar het werk. 

Ik ben dankbaar, dat ik een vader heb die voor mij zorgt, waar ik terecht kan in pijn verdriet en geluk.

Ondanks alle onrust in mij, kon ik nog reageren op een berichtje van een van mijn zussen, en als ik het nu terug lees denk ik : dat je het zelf ook maar even weet.....





zaterdag 19 maart 2016

Als emoties de overhand krijgen





Soms heb je van die moment in je leven, dat je niet meer weet wat je met je kinderen aan moet. Tieners die puberen, en alles doen waarvan je had gedacht dat ze het nooit zouden doen.
Ze in jouw ogen respectloos zijn en waarden en normen overboord hebben gegooid.
Jongere kinderen die de hele dag je aandacht vragen.
Jong volwassenen die samen willen gaan wonen, maar eigenlijk niet eens voor zichzelf kunnen zorgen.

Je vraagt je dan af hoe nu verder? God dit heeft u niet zo bedoeld! Waarom is het niet allemaal wat rooskleuriger?

Al snel komt de "Ik" gedachte omhoog, waarom ik? ik wil niet! ik......

Bijbelteksten die eigenlijk "moeten" helpen, waarvan je je afvraagt moet dat nu?









En zo kwam ik nog wat mooie teksten tegen, stuk voor stuk vaak confronterend, maar of ze het nou allemaal duidelijker maken dan dat het al is??? Nee niet altijd.
Gebed is dan een belangrijke factor, maar niet alleen bidden, ook stil zijn en luisteren, anders kom je nog niet tot de weg waar je moet gaan.
En denk er aan "IK" is dat het uitgangspunt??





Bij het lezen van het blog van mijn vriendin Eveline zag ik dit filmpje


En toen dacht ik, waar doen wij moeilijk over..
We moeten out of the box denken, en genieten van wat we krijgen, verder kijken dan ons neus lang is.
Zitten sippen en mokken heeft geen nut. Nee zoek kracht in de Here, en van daar uit  zie je ook wat je mag doen en zeggen, om door te gaan.

Sir 5:2 zegt:


Laat je niet meeslepen 
door je eigen zin en je kracht 
om te wandelen volgens de begeerten van je hart

Net zoals johannes in vers 15 zegt:

Laten we met elkaar verbonden blijven, jullie en Ik, want zoals een rank geen vrucht kan dragen uit eigen kracht, maar alleen als ze verbonden blijft met de wijnstok, zo kunnen ook jullie geen vrucht dragen als je niet met Mij verbonden blijft. [5] Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Alleen wie met Mij verbonden blijft – zoals Ik met hem – draagt rijkelijk vrucht, want los van Mij kunnen jullie niets. [6] Wie niet met Mij verbonden blijft, wordt weggegooid als een wijnrank: ze verdorren, men haalt ze bijeen en gooit ze in het vuur, waar ze verbranden. [7] Als jullie met Mij verbonden blijven en mijn woorden in jullie blijven, vraag dan wat je wilt, en het valt je ten deel. [8] Mijn Vader wordt verheerlijkt wanneer jullie rijkelijk vrucht dragen en jullie je mijn leerlingen betonen.


Laten wij "Out of the box" denken, niet van deze wereld maar in Zijn geestelijke wereld.
Vol liefde en kracht, doorgaan, ook al voelt het niet zo, laat het verstandelijk zo zijn, en vertrouw op de Here dat Hij je er doorheen helpt, en zie wat voor wonderen er gebeuren.

Fijn weekend

woensdag 16 maart 2016

The battle plan for prayer


Gisteren kwam ik deze filmpjes tegen, onderstaande heb ik gezien en wil ik graag met jullie delen. 











dinsdag 15 maart 2016

Hoe schijnheilig zijn wij eigenlijk???

Ja dat was een heftige vraag voor sommigen...
Hoe schijnheilig ben jij ?? ben je je überhaupt wel bewust van dat je "schijnheilig" bent?


Waar komt mijn vraag vandaan? Uit Marcus 7 en een gebeurtenis van van de week.
De farizeeën hadden echt niets beters te doen dan te kijken of Jezus een "fout" zou maken. Wat een nare mensen eigenlijk, sorry dat ik het zeg.
Maar als ik in de spiegel kijk wat zie ik dan? ja eerlijk gezegd, zie ik dan ook iemand die met regelmaat op anderen let, bewust -  onbewust, het zit er gewoon in. Roddel is dan vaak een volgende stap om het beestje maar gewoon bij zijn naam te noemen.
Maar goed, terug komen op Marcus 7.

Er ontstaat een discussie over het wassen van handen, hoe belangrijk is dat... Nou voor hun was het heel belangrijk.
Maar Jezus zegt in vers 6 - 9:

Maar hij antwoordde: "Wat is de profetie van Jesaja toch toepasselijk op huichelaars al u! Er staat immer geschreven: Dit volk eert mij met de lippen, maar hun hart is ver van mij; tevergeefs vereren ze mij, want ze onderwijzen hun eigen leer, voorschriften van mensen". De geboden van God geeft u op, maar aan tradities van mensen houdt u vast. En hij vervolgde: "Mooi is dat, hoe u Gods geboden ongeldig maakt om uw eigen tradities overeind te houden!

Ik ben mijn blog ooit eens begonnen omdat ik terug wilde naar de basis van het geloof en omdat mijn gezondheid niet je van het was.
Ik ben toen dit boekje Genesis dieet gaan lezen:


Het werd mij toen duidelijk dat God voedsel voor ons heeft gemaakt en dat als je je daar mee bezig houdt je lichaam veel beter functioneert.
Mij heeft het in ieder geval veel met mijn gezondheid geholpen. 

En nu lees ik Marcus, een discussie over handen wassen, omdat het brood anders onrein zou zijn.
Ik heb met regelmaat te horen gekregen dat je alles mag eten, want dat zegt Jezus in vers 19, zegt men.
Sinds een paar weken is mijn gezondheid niet meer helemaal optimaal en ben ik op onderzoek uit gegaan waar dat aan kon liggen. Ik ben er ondertussen achter dat de uitleg van vers 19 (in mijn ogen) niet klopt. 

Laten we terug gaan naar wat voedsel nou eigenlijk is. Leviticus 11 leert ons welk voedsel voor ons geschikt is. 
Mijn vraag is nu: Waar is het mis gegaan? waarom eten wij niet alleen wat hier staat, maar zijn wij dingen gaan eten die God niet voor ons als voedsel gemaakt heeft????
Gaan wij hier ook niet gewoon de fout in? maken wij hier niet God's geboden ongeldig om onze eigen tradities overeind te houden?

Als antwoord komt vaak: Dat is het oude testament.. Jezus is aan het kruis gegaan dus die wetten gelde niet meer..
Ik kan hier geen vrede mee hebben, in Mattheus 5:18 staat

Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied. 

Waarom word in Mattheus gezegd niets van de wet zal voorbijgaan en word er uitgelegd dat we ons niet meer aan de wet hoeven te houden???

Nee ik word me er steeds bewuster van dat wij vaker in de spiegel moeten kijken, en moeten gaan leren om Jezus te gaan zien in plaats van onszelf.  En dat kan alleen door te onderzoeken wat God tegen ons zegt, inclusief de bestaande wetten. En ja het doet soms pijn om te ontdekken dat we verkeerd denken, geleerd hebben gekregen, of moeten veranderen. Maar wees eerlijk naar jezelf en onderzoek alles, leer, neem rust en neem de tijd. God veranderd niet, Hij houdt van je. 

Zoals ik van de week al zei:
"Lijden leidt tot het leven"

Fijne dag. 

zondag 13 maart 2016

Met GMG naar Marcus kijken......

Vorige week mocht ik samen met zussen van GMG beginnen met het boek Marcus.
Heel nieuwsgierig ben ik begonnen aan dit boek, kijken wat God mij, eigenlijk ons, wil laten zien, wil laten leren, laten beleven.

Donderdag kwamen we aan in hoofdstuk 4, en hier moest ik echt even over nadenken.
Gelijkenissen... wat word er nou eigenlijk bedoeld.....

Mij is altijd uitgelegd dat het zaad het woord van God is, maar soms werd er gezegd, de zaaier is God, andere keren was de zaaier iemand die op mijn pad kwam of ik was zelf de zaaier. Het zaad werd overigens wel altijd als het woord van God vertaald. En dan werd er ook nog verteld dat God de oogster is....
Wat was het nou???

Ik betrok het vaak op mijzelf, wat gebeurde er met het woord wat ik las, hoorde en zag?  Waren er vogeltjes die "mijn"zaad op aten? was ik die rotsachtige grond? was ik een distel? of was ik goede grond en droeg ik vrucht???

Ik wist het niet, en waarom niet, omdat ik niet (altijd) weet of ik vrucht draag. Ik ben, naar mijn idee, al een aantal keren dienstbaar geweest als zaaier en bij sommigen heb ik gezien dat dat "vrucht" mocht worden en soms hoorde ik jaren later dat hetgeen ik gezegd of gedaan had, diegene aan het denken had gezet.
De keren dat ik die terug koppeling kreeg, zie ik als bemoediging van God, een bemoediging om op te kunnen bouwen, een bevestiging dat ik het goed gedaan had en dat ik verder mocht met zaaien in Zijn koninkrijk.

Maar dan komt vers 12 in ene voorbij.... ik moet eerlijk zeggen, ik lees nu pas iets positiefs hierin, ik denk tenminste dat ik het begrijp...

(uit de NBV)

Hij zei tegen hen : "Aan jullie is het geheim van het koninkrijk van God onthuld; maar zij die buiten blijven staan, krijgen alles te horen in gelijkenissen, opdat ze scherp zien, maar geen inzicht hebben, opdat ze goed horen, maar niets begrijpen, anders zouden ze zich bekeren en vergeving krijgen."

Zij die buiten blijven staan: mensen die wel willen luisteren maar geen stappen zetten om een bijbel te gaan lezen of zich te gaan verdiepen in het woord.
want.... anders zouden ze zich bekeren en vergeving krijgen......

(let wel dit zijn mijn "hersenspinsels")

Toch merk ik de laatste tijd steeds meer dat ik ook "buiten" heb gestaan, en dat ik niet alles begreep, (om)dat ik niet genoeg studeerde in Zijn woord. En natuurlijk, dit is ook een proces, want je begint ergens en van daaruit moet je gaan leren en vooral volgen en luisteren, want God laat je zien wat je moet weten en moet doen, maar sta hier voor open. 

Zet die lamp op een standaard, laat anderen zien en horen wat God jou verteld en duidelijk maakt, hou het niet voor jezelf. Wees een zaaier, en zaai gul. Laat je niet tegenhouden, soms moet je met je hoofd boven dat maaiveld uitsteken om te kunnen zaaien, maar wees dan niet bang.
Vertrouw op God, en zoals ik vandaag hoorde: Lijden, leidt tot Het leven...

Ben jij een mosterdzaadje?? 




donderdag 3 maart 2016

Voorjaarsvakantie

Wat vliegt de tijd weer.
Vorige week had onze oudste vakantie en deze week de 2 jongste. Meteen 2 hele rare weken. Wat is dat toch altijd met die vakanties? Planningen verdwijnen, rommel ontstaat...
Ik kan er mijn vinger niet op leggen, afijn hier is het dus ook rommelig.

Soms gebeuren er dingen in je leven. Ze gaan, zoals je liever niet gehoopt had dat ze zouden gaan. Voor je gevoel wordt je gebed niet verhoort of de ellende waarvoor je bid gebeurd toch. Waar gaat het dan mis? Wat moet je dan?

Van de week was dit mijn situatie. Ik zag wat aankomen, ging er voor bidden dat het niet zou gebeuren, en je raad het al, het gebeurde toch........ En daar sta je dan, perplex te zijn.

Nu achteraf gezien, heeft deze situatie ook weer mooie dingen met zich mee gebracht, al is het einde nog niet in zicht.  Op het moment zelf wist ook ook even niet zo goed wat ik moest, was niet boos, was wel verdrietig, er kwam eerst wat onbegrip om de hoek kijken maar die heb ik weer weg gestuurd. Ik nam me voor om de situatie te nemen zoals die was en van daaruit te kijken naar welke kant God op wilde gaan. 

Toch blijf ik bidden voor alles wat op ons pad komt, vrolijkheid, ziekte en verdriet.
Biddend stap ik uit bed want heel de geestelijke wereld mag weten, niemand wint het van onze vader, onze God, Yeshua, de Messias.