Pagina's

dinsdag 16 februari 2016

Hoe groter hoe beter.....

Dagelijks ontvang ik een mail van Faithgateway, zo ook zondag.
Een stukje over Bob Goff, voor mij een onbekende naam, en ik ben eerlijk gezegd verder niet op onderzoek uit gegaan.

Toch sprak dit stuk mij enorm aan, het was een stukje uit zijn boek Love Does, omdat het in het Engels is heb ik het vertaald.
Het originele stuk vind je HIER, en onderstaand is mijn vertaling:


Vroeger dacht ik, dat ik moest offeren aan God, maar nu weet ik, dat geloven net is als het spel “Groter en Beter”.

Toen ik een kind was speelden we het spel, genaamd, “Groter en beter”.
Waarschijnlijk heb je zelf het spel ook wel gespeeld toen je klein was.
In dit spel start iedereen met iets wat weinig waarde heeft, zoals een dubbeltje. Vervolgens gaat iedereen de buurt in om te kijken waar ze het voor kunnen ruilen.
Je klopt dan aan bij de buren, en vraagt waarvoor ze willen ruilen met je. Het doel is om met iets groters en “beters” terug te komen, dan waar je mee gestart bent.
“Hoe groter het is, hoe beter het is”

Mijn zoon Richard, ging op pad met een dubbeltje. Bij de eerste deur zei hij:
“Hoi, we spelen “groter en beter”. Ik heb een dubbeltje en ik hoop dat u mijn dubbeltje wilt ruilen voor iets groters. Hebt u iets waar u mee wilt ruilen?

De man bij de deur had nog nooit van dit spel gehoord, maar desalniettemin speelde hij meteen mee. Hij riep over zijn schouder naar zijn vrouw: “Hé Marge, hier is een kind en we spelen Groter en beter” (Ik vond het geweldig dat hij “We” zei)
Wat hebben we dat groter is dan een stuiver??
Richard liep uiteindelijk weg met een matras.

Richard ging samen met zijn vrienden naar de volgende deur, en klopte daar aan. Richard bleef op de veranda staan met zijn matras.
De deur ging open en zijn vraag, wat klonk als gemompel vanachter het matras, was of deze buurman met iets wilde ruilen wat groter en beter was dan het matras.
Niet lang daarna liep hij weg bij het huis, zijn matras geruild voor een pingpong tafel.

Richard, reed de pingpong tafel naar het volgende huis en ruilde de tafel voor een eland hoofd. Hoe gaaf is dit wel niet? Ik zou hier gestopt zijn, maar Richard niet.
Hij bleef doorgaan met ruilen.
Aan het eind van de avond, toen Richard thuis kwam, had hij geen dubbeltje, geen matras, geen pingpong tafel en geen eland hoofd, of 1 van de andere 5 dingen waar hij voor geruild had. Richard kwam thuis in een Pick-up truck. Echt waar, niet gelogen. Hij startte met een dubbeltje en eindigde met een Dodge.

Ik herinnerde me een tekst van C.S. Lewis, die zegt:
Je zou zeggen dat onze Vader onze verlangens niet krachtig vind maar juist zwak.
We zijn “half slachtige ” figuren, die maar wat aanrotzooien op het gebied van drank, seks en ambities, terwijl ons oneindig geluk word aangeboden. Als een onwetend kind, wat zandtaartjes in een sloppenwijk maakt, dat zich niet kan voorstellen wat het is als je een vakantie aan zee aangeboden krijgt. We zijn veel te snel tevreden.

Deze tekst, herinnerd mij aan een Bijbeltekst, over een jonge man die veel geld had. Het was een goede jongen, erg gelovig, hield zich aan de geboden en alles wat daar bij komt kijken.
Jezus, vertelde deze oprechte jonge man, dat als hij God echt wilde leren kennen, hij al zijn bezittingen moest verkopen en Jezus moest gaan volgen.
De jonge man was teleurgesteld in de ruil. Net zoals ik, hield hij van zijn bezittingen, maar hij hield ook van Jezus.
Uiteindelijk, besloot de jonge man toch dat hij te hard had moeten werken voor wat hij bereikt had. Hetgeen hij moest ruilen om bij Jezus te horen, was veel te belangrijk voor hem, en wat Jezus hem aanbood vond hij ongrijpbaar. Hij koos er dus voor om alles te behouden, in plaats van Jezus te gaan volgen.
Jezus had het gesprek niet zodat de jonge man zich zou gaan schamen.

De uitdaging, die voortkomt uit deze toegeworpen hulp is, of we bereid zijn om alles wat we hebben op te geven, om Hem te volgen, om God te leren kennen.

Zijn we bereid om te ruilen?
Het is een vraag die het waard is om gesteld te worden, want je antwoord zal je leven hoe dan ook vormen.

We hebben ooit, allemaal wel eens iets opgegeven. Het voelt in eerste instantie altijd eerst als een grote opoffering, als we iets opgeven of offeren. Voor Jezus is het helemaal geen opoffering. 

Bekijk het eens vanuit zijn perspectief. Hij komt uit de hemel, waar hij een liefdevolle relatie had met zijn Vader, welke, van nature, het mooiste bestaan is wat ieder persoon zich zou wensen.
En dan biedt hij, die relatie aan, aan iedereen die zich los wil maken van hetgeen een vals gevoel van veiligheid geeft.
Waarom zou iemand dit niet willen ruilen?
Jezus zegt in feite: “Kijk, niets van de dingen die jij hebt zijn blijvend, inclusief jijzelf. Je hebt niets in je leven, wat meer dan een dubbeltje waard is. Kom, ruil en volg mij, en leer God kennen”.

In dit geval, vraagt Jezus niet om een opoffering. Hij vraagt ons om het spel Groter en Beter te spelen met Hem, waarbij we ons eigen ik opgeven en met hem eindigen.

Weet je, eigenlijk gaat het daadwerkelijke spel van Groter en beter, wat Jezus met ons speelt, niet over geld, bezittingen of zelfs onze hoop. Het gaat over trots.
Hij vraagt of we de dingen op willen geven die ons trots maken, de dingen waarvan we geloven dat die er voor zorgen, dat wij wat betekenen in deze wereld, dat we die opgeven om Hem te volgen.

Hij vraagt ons: Wil je dat, waarvan je denkt dat dat jou omschrijft, achter je laten, en wil je daarvoor in de plaats, dat Ik jou laat zien wie je daadwerkelijk bent?

Het mooiste van het aannemen van Jezus woord, over zijn offer, is dat wat controle heeft over jou, dat daardoor niet meer heeft.
Mensen die een obsessie hadden om beroemd te worden, maakt het nu niet eens meer uit dat men hun naam niet eens weet.
Mensen die de baas wilden zijn, zijn nu bereid om dienstbaar te zijn.
Mensen die steeds maar achter geld aan gingen, zijn nu bereid om geld weg te geven. Mensen die smachtten naar acceptatie van anderen zijn nu sterk genoeg om liefde te geven.

Wanneer we onze veiligheid bij Christus vandaan halen, hoeven we niet langer te zoeken in de wereld naar veiligheid, en dat is een toch een zeer goede ruil vind je ook niet?

Weet je wat Richard deed met die truck? Hij gaf hem weg. Hij reed naar een kerk aan het einde van de straat, en gaf hun de sleutels.
Hij had de truck niet nodig, en wat hij er voor in de plaats kreeg was nog altijd groter en beter.
Hij kreeg een gevoel van tevredenheid, zelfvertrouwen en herbevestiging dat spullen geen controle over hem hebben.

Het is een mooi verhaal dat hij uiteindelijk had geruild tot de truck, maar het was een beter verhaal, een onvoorspelbaarder verhaal, omdat hij de truck weg gaf aan het eind.
Hij diende God, niet door opoffering, maar door te ruilen op de manier zoals hij zijn leven leidde. Ondanks dat hij startte met een dubbeltje, wandelde hij weg als een voorbeeld zoals Jezus de wereld ziet.

Gelovige mensen zeggen dat Jezus bij de deur staat en klopt. Ik ben het er mee eens, maar er is meer.
Jezus nodigt ons uit om bij de deur van zijn huis te komen staan en aan te kloppen. En als hij de deur opent, dan wil hij dat wij al ons geloof bij hem brengen, ook al is het niet meer waard dan een dubbeltje. Hij beloofd ons dat hij met ons wil ruilen, omdat Hij hetgeen is waartoe we de kans krijgen om voor te ruilen.
En alles wat we hem moeten geven, in ruil voor het leren kennen van Hem, is dat wat we verzameld hebben in de loop van ons leven, en waarmee we op de veranda staan en waar aan vasthouden.

 Copyright Bob Goff.





2 opmerkingen:

  1. Mooi verhaal zeg, zeker om over na te denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit boek is nu ook in het Nederlands uitgekomen bij Triple Boeken. Supergaaf!

    BeantwoordenVerwijderen