Pagina's

dinsdag 17 november 2015

Na emotie komt?...............

Sinds vorige week zit ik niet helemaal lekker in mijn velletje, kan mijn draai niet meer vinden, weet het allemaal even niet meer.
Door een situatie met een van onze dochters is mijn gevoel weer op standje "uit". Tuurlijk kan dat niet, want ondertussen raasde er van alles door mijn lijf, van vrolijkheid tot verdriet en boosheid, maar plaatsen kon ik het niet. Mijn lijntje was even verbroken leek het wel. 

Ondertussen ben ik met de meiden van GMG bezig met Numeri, geen makkelijk boek. Het drong dan ook niet altijd tot me door wat er stond.
Dan ook thuis er bij, waar het ook niet helemaal soepeltjes verloopt op het moment, met als gevolg dat ik weer in mijn eigen coconnetje ging leven. Gisteren gewerkt, en heel onrustig thuis gekomen, hoofd vol, het wilde niet meer.
Een van onze zussen had een mooi verhaal over gebedsverhoring, een echte bemoediging. Helaas overmande het gevoel van frustratie mij ook. Waarom word zij wel verhoord en het gebed van een andere zus niet? waarom kan ik een aantal dingen niet los laten, waarom loopt alles niet op rolletjes, in rust even, in gewoon normaal zonder zorgen, een dagje even niets.......

Mijn opgekropte emoties kwamen er uit na het maken van een hoofdstuk van de Beth Moore studie, ik werd me bewuster van onze "simpele" problemen.
In Numeri maakten ze zich zorgen, was men boos omdat het beloofde land niet bereikt werd, kreeg Mozes de schuld, en Mozes iedere keer maar weer op zijn knieën voor God om vergeving te vragen voor het volk. Het volk deed het verkeerd, Mozes toch niet.... maar toch ging hij op zijn knieën. En daarbij, zij konden de heerlijkheid van God nog wel zien.

Voor mij zo onbegrijpelijk, zij "zagen" God, wij "moeten het doen" met de Heilige geest en de bijbel. Voor ons is het dus eigenlijk veel lastiger, om te geloven en te luisteren.......

Maar is dit wel zo? Eigenwijsheid is mens eigen, blijkt hier wel weer uit. Zou ik geluisterd hebben, of zou ik in de zelfde situatie zitten als waar ik nu zit? ongeduldig, onrustig, frustrerend, ongelukkig.Oorzaak toen en nu? Ik denk dat we het grote plaatje vergeten, we vergeten het opbouwen van een relatie, worden opgeslokt door de dagelijkse beslommeringen.

Oftewel wij hebben grote struikelblokken te overwinnen. Denk aan Ongeloof, trots, afgoderij, te weinig gebed en wetticisme. 


Deze laatste ben ik vandaag mee aan de slag gegaan. Ik weet van mijzelf dat ik graag alles goed wil doen, maar dat ik dit niet kan. Met regelmaat overvalt mij het gevoel dat ik het graag wil, dat het vervolgens niet gaat zoals ik het wil, of dat het niet goed genoeg is in mijn ogen. Dit laatste is de boosdoener, me laten leiden door iets of iemand, die misschien heel anders denkt over wat ik doe, dan dat ik denk, dat hij/zij denkt danwel verwacht. hmmmmm lange zin, snappen jullie het nog? wink-emoticon 
Afijn, we worden geleefd, en dat geeft de kans om struikelblokken op te werpen. Wij moeten hier zo op bedacht zijn, en beseffen dat we een relatie hebben, maar dat deze onderhouden moet worden.
Als dat je basis is, kan je de rest overwinnen. Dan is er ineens veel minder verdriet, dan kijk je in de spiegel en zie je "een parel", dan houd je je niet bezig met wat anderen verkeerd doen, dan kijk je naar jezelf en kan je jezelf in gebrokenheid aan God geven. Je kan dan een zegen zijn voor anderen, door kleine dingen te doen, door mensen de liefde van God laten zien, bewust of onbewust.

Heel knullig gezegd, je word er zelf gelukkiger van als je anderen kan helpen, als je naar buiten kijkt en doet wat er op je hart ligt.
Zoek de balans tussen jezelf op zij zetten om voor anderen te zorgen en tussen rust en relatie opbouwen.

Soms moeten we gewoon een streep in onze agenda zetten en de dag op ons af laten komen. Geen uitvluchten zoeken.

Als ik kijk naar vandaag, en het is nog maar 10 uur, ik heb straks 2 afspraken staan, maar had me voorgenomen om eerst een stukje te lezen in Numeri (toch wel blij met zo'n bijbel leesrooster) na afloop voelde ik dat het tijd was om Beth Moor te pakken. Voor mij was dit een seintje van boven. 

Ik werd door dit hoofdstuk weer even met beide benen op aarde gezet. 
Er is zoveel meer te ontdekken, maar begin bij het begin, begin bij God. Links om, rechts om, laat hij zien wat te doen en wanneer.
Kan je angst aan hem geven, en vol vertrouwen proberen de rest van de dag over te geven en door te gaan. Hij geeft ook bemoedigingen om de dag door te komen. Laat Hij de dingen weer in perspectief zien. Mag je weten dat er geen regels zijn met wanneer wel en wanneer niet te lezen, te ontspannen enz. nee iedere minuut van de dag brengt wat nieuws.

Leg perfectionisme af en laat spontaniteit langskomen. Vind rust in de dingen die wij graag willen maar niet "mogen" volgens ons denken.


Wil je iets graag (materieel, activiteit o.d) dan kan het wel eens zijn, dat het niet op je pad komt, is het dan geestelijke strijd of gewoon niet voor ons bedoeld? God zal het je laten zien of geeft je er iets voor in de plaats.


Lieve allemaal, dit is wat God mij vandaag (in een ochtend) liet zien,

Wat heeft God jou laten zien vandaag?

1 opmerking: