Pagina's

donderdag 26 november 2015

Hoe wakker zijn wij??????

Afgelopen dagen was het wat onrustig bij mij, op een of andere manier kon ik mijn draai niet vinden tussen werk, thuis en welke weg God voor mij heeft. Gistermiddag werd ik ook nog heel verkouden en voel ik weer een griepje op komen.
Hier heb ik dus totaal geen zin in en tijd voor dacht ik nog....

Vanmorgen werd ik wakker en er liepen al kleine dingen niet helemaal lekker, met als gevolg dat ik met mijn slaperige hoofd niet meteen tot God keerde, en ja dat brengt rare dingen met zich mee..

Ik voelde mijn lontje korter worden, en dacht dit is niet de bedoeling. Ik heb heel snel mijn mobiel gepakt, want hier krijg ik dagelijks een tekst door de bijbelapp en heb ik mijn leesrooster op staan.

Tekst 1 was Hebreeën 4: 14-16

Vrijmoedig naderen
 14 Nu wij dan een grote Hogepriester hebben, Die de hemelen is doorgegaan, namelijk Jezus, de Zoon van God, laten wij aan deze belijdenis vasthouden.
 15 Want wij hebben geen Hogepriester Die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden,  maar Een Die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar  zonder zonde.
 16 Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen  tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip.



Tekst 2 was Hebreeën 5: 7-10

  In de dagen dat Hij op aarde was,  heeft Hij met luid geroep en onder tranen gebeden en smeekbeden geofferd aan Hem Die Hem uit de dood kon verlossen. En Hij is uit de angst verhoord.
 8 Hoewel Hij de Zoon was, heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd uit wat Hij heeft geleden.
 9 En toen Hij volmaakt was geworden, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwige zaligheid geworden.
 10 Door God is Hij Hogepriester genoemd naar de ordening van Melchizedek.


Ik voelde me meteen weer even op mijn plaats gezet. 
We kunnen wel klagen, maar we moeten beseffen dat we niet alleen staan. Jezus is onze weg voor gegaan en hij heeft het gered, hoeveel te meer kunnen wij het dan wel niet redden......
  

Door deze teksten voelde ik even een duwtje in mijn rug, de goede kant op, maar merkte ook dat ik er nog niet was. Mijn gedachten gingen met me aan de haal, al was het wat minder dan even daarvoor.
Van een van mijn zussen kreeg ik een bemoediging en werd ik herinnerd aan het plaatje: "High five"
oftewel: Devil get in line, Jesus first....

Dat bracht mij er toe om adem te halen en de draad weer op te pakken. Emoties even aan de kant en verstand erbij.

Doordat ik aan het werk moest kwam het er niet van om mijn bijbel te pakken en het stukje voor vandaag uit Numeri te lezen.
Toen ik tussen de middag thuis kwam, heb ik eerst even opgeschreven wat ik nou eigenlijk moest doen, dat gaf wat ruimte in mijn hoofd. Toen ik uiteindelijk Numeri 24 opensloeg las ik vers 1:

1 Toen Bileam zag dat het in de ogen van de HEERE goed was dat hij Israël zegende, ging hij niet, zoals de andere keren,  over op bezweringen, maar richtte hij zijn gezicht naar de woestijn.

Veel verder kwam ik eigenlijk niet, hoe mooi is dit wel niet. 



Lees je bijbel, bid iedere dag.....






Hoe vaak moet God ons dingen laten zien voordat wij beseffen dat het goed is wat we doen.
Wanneer gaan wij vertrouwen op God.
Wanneer worden wij wakker????





dinsdag 17 november 2015

Na emotie komt?...............

Sinds vorige week zit ik niet helemaal lekker in mijn velletje, kan mijn draai niet meer vinden, weet het allemaal even niet meer.
Door een situatie met een van onze dochters is mijn gevoel weer op standje "uit". Tuurlijk kan dat niet, want ondertussen raasde er van alles door mijn lijf, van vrolijkheid tot verdriet en boosheid, maar plaatsen kon ik het niet. Mijn lijntje was even verbroken leek het wel. 

Ondertussen ben ik met de meiden van GMG bezig met Numeri, geen makkelijk boek. Het drong dan ook niet altijd tot me door wat er stond.
Dan ook thuis er bij, waar het ook niet helemaal soepeltjes verloopt op het moment, met als gevolg dat ik weer in mijn eigen coconnetje ging leven. Gisteren gewerkt, en heel onrustig thuis gekomen, hoofd vol, het wilde niet meer.
Een van onze zussen had een mooi verhaal over gebedsverhoring, een echte bemoediging. Helaas overmande het gevoel van frustratie mij ook. Waarom word zij wel verhoord en het gebed van een andere zus niet? waarom kan ik een aantal dingen niet los laten, waarom loopt alles niet op rolletjes, in rust even, in gewoon normaal zonder zorgen, een dagje even niets.......

Mijn opgekropte emoties kwamen er uit na het maken van een hoofdstuk van de Beth Moore studie, ik werd me bewuster van onze "simpele" problemen.
In Numeri maakten ze zich zorgen, was men boos omdat het beloofde land niet bereikt werd, kreeg Mozes de schuld, en Mozes iedere keer maar weer op zijn knieën voor God om vergeving te vragen voor het volk. Het volk deed het verkeerd, Mozes toch niet.... maar toch ging hij op zijn knieën. En daarbij, zij konden de heerlijkheid van God nog wel zien.

Voor mij zo onbegrijpelijk, zij "zagen" God, wij "moeten het doen" met de Heilige geest en de bijbel. Voor ons is het dus eigenlijk veel lastiger, om te geloven en te luisteren.......

Maar is dit wel zo? Eigenwijsheid is mens eigen, blijkt hier wel weer uit. Zou ik geluisterd hebben, of zou ik in de zelfde situatie zitten als waar ik nu zit? ongeduldig, onrustig, frustrerend, ongelukkig.Oorzaak toen en nu? Ik denk dat we het grote plaatje vergeten, we vergeten het opbouwen van een relatie, worden opgeslokt door de dagelijkse beslommeringen.

Oftewel wij hebben grote struikelblokken te overwinnen. Denk aan Ongeloof, trots, afgoderij, te weinig gebed en wetticisme. 


Deze laatste ben ik vandaag mee aan de slag gegaan. Ik weet van mijzelf dat ik graag alles goed wil doen, maar dat ik dit niet kan. Met regelmaat overvalt mij het gevoel dat ik het graag wil, dat het vervolgens niet gaat zoals ik het wil, of dat het niet goed genoeg is in mijn ogen. Dit laatste is de boosdoener, me laten leiden door iets of iemand, die misschien heel anders denkt over wat ik doe, dan dat ik denk, dat hij/zij denkt danwel verwacht. hmmmmm lange zin, snappen jullie het nog? wink-emoticon 
Afijn, we worden geleefd, en dat geeft de kans om struikelblokken op te werpen. Wij moeten hier zo op bedacht zijn, en beseffen dat we een relatie hebben, maar dat deze onderhouden moet worden.
Als dat je basis is, kan je de rest overwinnen. Dan is er ineens veel minder verdriet, dan kijk je in de spiegel en zie je "een parel", dan houd je je niet bezig met wat anderen verkeerd doen, dan kijk je naar jezelf en kan je jezelf in gebrokenheid aan God geven. Je kan dan een zegen zijn voor anderen, door kleine dingen te doen, door mensen de liefde van God laten zien, bewust of onbewust.

Heel knullig gezegd, je word er zelf gelukkiger van als je anderen kan helpen, als je naar buiten kijkt en doet wat er op je hart ligt.
Zoek de balans tussen jezelf op zij zetten om voor anderen te zorgen en tussen rust en relatie opbouwen.

Soms moeten we gewoon een streep in onze agenda zetten en de dag op ons af laten komen. Geen uitvluchten zoeken.

Als ik kijk naar vandaag, en het is nog maar 10 uur, ik heb straks 2 afspraken staan, maar had me voorgenomen om eerst een stukje te lezen in Numeri (toch wel blij met zo'n bijbel leesrooster) na afloop voelde ik dat het tijd was om Beth Moor te pakken. Voor mij was dit een seintje van boven. 

Ik werd door dit hoofdstuk weer even met beide benen op aarde gezet. 
Er is zoveel meer te ontdekken, maar begin bij het begin, begin bij God. Links om, rechts om, laat hij zien wat te doen en wanneer.
Kan je angst aan hem geven, en vol vertrouwen proberen de rest van de dag over te geven en door te gaan. Hij geeft ook bemoedigingen om de dag door te komen. Laat Hij de dingen weer in perspectief zien. Mag je weten dat er geen regels zijn met wanneer wel en wanneer niet te lezen, te ontspannen enz. nee iedere minuut van de dag brengt wat nieuws.

Leg perfectionisme af en laat spontaniteit langskomen. Vind rust in de dingen die wij graag willen maar niet "mogen" volgens ons denken.


Wil je iets graag (materieel, activiteit o.d) dan kan het wel eens zijn, dat het niet op je pad komt, is het dan geestelijke strijd of gewoon niet voor ons bedoeld? God zal het je laten zien of geeft je er iets voor in de plaats.


Lieve allemaal, dit is wat God mij vandaag (in een ochtend) liet zien,

Wat heeft God jou laten zien vandaag?

zaterdag 14 november 2015

Emoties............

Vanmorgen werd ik wakker met een stukje van Joyce Meyer uit kolossenzen 3:15

Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam. Wees ook dankbaar.



Vervolgens las ik: Romeinen 15:1-3

Als wij sterk zijn in ons geloof, moeten wij rekening houden met de gevoeligheid van anderen die minder sterk zijn. Wij moeten niet aan onszelf denken. Wij moeten de anderen aanmoedigen zodat zij ook sterk worden. Want ook Christus heeft niet Zijn eigen belang gezocht.


Toen stuitte ik op dit bericht over emoties, om vervolgens te ontdekken wat er gisteravond in Parijs is gebeurd. 
Onbegrijpelijk, geen woorden voor. 

De berichtgevingen op social media lopen heel erg uiteen, zelfs sinterklaas werd er bij betrokken. 

Opeens schiet mij de gedachte door mijn hoofd dat vele niet gelovigen nu roepen, waar is God nu dan???
Langzaam aan besef ik waarom er niet gelovigen zijn. 

Wij zeggen altijd God is een God van liefde, maar helaas is die liefde op dit moment ver te zoeken. Niet alleen in Parijs, maar overal op de wereld. Vluchtelingen, aanslagen, wanneer houd het op? Wanneer kunnen we in die liefde leven?
Laten we beginnen met in liefde te leven onder ons eigen gezin. Daar kan je verandering brengen. 

Joshua zat vandaag tv te kijken, de intocht van sinterklaas. Ondanks dat hij niet geloofd vond hij het toch maar raar dat de ene zender witte pieten had, de ander zwarte en ik kreeg natuurlijk de vraag waarom. Ik heb hem op een positieve manier uit gelegd waarom er tegenwoordig zoveel verschillende pieten zijn, waardoor dit ontstaan is. Hij vond het allemaal maar raar en onnodig. 
Heerlijk om een kind te horen praten, kinderlijk geloof noemen we dit. 

Ik wou dat ik nog als een kind kon denken en voelen. Van kinderen accepteren we zoveel. 
Al de knuffels en kusjes, geplukte bloemen en knutselwerkjes groeit onze liefde, onbewust word ons liefdesvat gevuld.
Gaat er dan een keer iets niet zoals het hoort dan krijgen ze op hun kop, en kunnen we ze leren hoe het moet. 
Ze hebben nog geen last van vele emoties, denken vaak aan anderen in plaats van aan zichzelf, willen elkaar helpen bij alles wat ze doen. 
Heerlijk als ik erover nadenk, waarom kunnen wij dat niet meer?

Ik denk dat het kan, maar het gaat om doen. 
Zoals ik al schreef, laten we beginnen bij ons gezin. Wees lief voor elkaar, draag dit uit naar buiten, naar familie en naar buren.
De feestdagen komen er aan, doe iets voor iemand uit je buurt. Iets met liefde, iets om iemand aan te moedigen, iets om iemand door een moeilijke periode heen te helpen. Iets.

Wij hebben nou eenmaal emoties gekregen van God, laten we er op een goede manier mee omgaan. Laat angst niet de overhand nemen, 1 johannes 4:18

De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden

Maar vooral, laten we bidden.



Bid niet alleen voor je eigen noden, maar ook voor die van anderen, maar vergeet vooral niet te danken voor de mooie dingen. 
Blijf dicht bij God.

donderdag 12 november 2015

Numeri 14


In navolging van mijn blog gisteren, sluit numeri 14 mooi aan.
Hoe eigenwijs is het volk? nadat er 10 vooruit zijn gegaan om het land te verkennen, wat God notabene aan ze had beloofd, komen er 8 terug met negatieve gedachten. Dit zet vervolgens iedereen op zijn kop en iedereen word negatief.
God word uiteindelijk ook boos, Hij zal flink teleurgesteld zijn. Men gelooft zijn belofte dus gewoon niet. Alle beren die op de weg komen volgens het volk, kunnen ze niet verslaan, maar God had toch beloofd dat hij hun zou helpen, dat het land voor hun was.
Hoe eigenwijs zijn wij eigenlijk? leven wij ook op onze manier? Ondanks dat zij toen der tijd een wolk en andere tekens hadden, en wij nu "alleen" de bijbel, denk ik dat we het onderschatten wat wij aan tekenen van God krijgen.

Ik las vandaag 2 stukjes die ik met jullie wil delen, schrik niet van de titels maar neem gewoon even de tijd om ze te lezen.

Hoe negativiteit mij van Gods zegen berooft



Focus





Laten wij als de 2 positieve mannen, Jozua & Kaleb, zijn in ons leven.


woensdag 11 november 2015

Leef je op deze wereld of toch ergens anders???




Afgelopen week speelde het heel erg door mijn hoofd, dat we als gelovigen heel veel "goed" praten.
Opmerkingen als:
  • "We leven nu en niet toen" 
  • "God heeft alles gemaakt, wetenschappers gegeven, dus het is goed" 
  • Het staat niet duidelijk in de bijbel
  • enz enz. 
Zo komt op het moment de reclame over donor zijn/worden met regelmaat voorbij. Ik heb jarenlang een donorcodicil gedragen, maar de laatste tijd rijst de vraag: Is dit goed of niet goed? Mogen wij donor organen aan nemen? Of gaan wij dan Gods plan voorbij?

Op Google vind je uiteenlopende antwoorden, maar vooral het antwoord dat men het eigenlijk niet weet omdat de bijbel er niet duidelijk over is.

Daarbij kon ik de vraag: Moeten we wel kerst vieren? niet loslaten.

Ik ben wat verder gaan lezen en concludeerde dat kerst een heidens feest is. Een viering die ooit is ingesteld, maar wel om te vieren dat Jezus is geboren. Een ieder weet dat Jezus niet in december is geboren maar in de zomer, men zegt september.
















Afijn wat heeft dit te maken met goed praten, deze vragen zijn erg persoonlijk, maar ik merkte dat er veel antwoorden zijn die "goed gepraat" in mijn ogen zijn.

Waarom denk ik dat?

1. Omdat het in me op komt dat ik er over na moet denken.
2. De antwoorden die ik krijg vind ik "te gemakkelijk".
3. Ik hoor vaak de reden: "omdat het zo is ingesteld in de kerk".

kortom, ik krijg het idee dat men er niet dieper over na gedacht heeft. Begrijp me niet verkeerd, dit is een idee van mij, en geen conclusie o.d.


Nadat ik al een paar dagen met vragen in mijn hoofd zat, en zaterdag een hoogtepunt was werd ik met mijn Beth Moore studie "geconfronteerd" met het thema "Afgoderij".
Tja mijn gebed voor het open slaan van het boek was: Heer laat mij weten wat de bedoeling is m.b.t. kerst!!!!....

Bijzonder, het was voor mij wel een bevestiging dat ik goed moest nadenken over wel of geen kerst vieren, en dan vooral het waarom hier van.

Na veel lezen, merk ik dat men kerst viert omdat het ter nagedachtenis is aan de Here Jezus zijn geboorte, dat men dit graag viert omdat dan het gesprek over zijn geboorte op gang komt en omdat het in de kerk gevierd word.

Zelf ben ik er nog niet over uit wat we hier gaan doen.

Ik ben me er alleen wel bewust van geworden, dat ik niet zomaar van alles wil gaan volgen omdat een "kerk" dit zegt. Ik ben van mening dat iedereen zelf dingen moet gaan onderzoeken in plaats van het maar "aannemen" wat er gezegd word door iemand die op de kansel staat.

We zijn allemaal mensen, gemaakt naar God's evenbeeld, maar met allemaal een eigen gave en/of talent. Ieder doet dingen op zijn eigen manier, en deze manier is voor de een begrijpelijk en voor de ander niet. Laten we dit in waarde laten, ook als men iets doet wat totaal ander is dan dat we eigenlijk gewend zij
n.




ps: De reden van dit nadenken komt omdat ik niet groot gebracht ben in een kerk, en dat ik daardoor met mijn denken - ideeën merk dat ik er vaak anders insteek dan de mensen die groot geworden zijn in een kerk. (niet negatief bedoeld hoor)

donderdag 5 november 2015

Numeri 9


Numeri 9: 8
‘Wacht hier,’ antwoordde Mozes, ‘dan ga ik vragen wat de HEER van u verlangt.’ 

Wat een stuk weer en wat een regels en voorschriften in Numeri 9
Ik blijf me er over verbazen, wat wel en wat niet mocht toen der tijd. Tegelijkertijd rijst bij mij dan ook meteen de vraag, doen wij het wel goed??? denken wij niet veel te gemakkelijk over het leven met God???? Zijn er geen regels die wij over het hoofd zien???

De reden dat ik dit zeg is, omdat ik ca. 10 jaar geleden tot geloof ben gekomen en het mij opvalt dat velen van onze broertjes en zusjes het geloof hebben aan genomen, luisteren naar een voorganger o.d., de dingen aanneemt als waar, en vervolgens hier bij blijft.
Waar blijft onderzoek naar wat wel en niet relevant is? wat wel en niet nodig is? of blijven we "kortzichtig" bij Jezus is aan het kruis gegaan en klaar!!!!!!! of "Oh het is maar het oude testament, dat geldt niet meer voor ons"!!!!!!!  en zo kan ik nog wel wat antwoorden bedenken.
Numeri laat mij hier in ieder geval over nadenken.

Wat ik mooi vind is vers 8: Mozes geeft niet meteen antwoord, hij gaat eerst naar God om te vragen hoe nu verder. Dan blijkt dat God oplossingen heeft voor "onvoorziene omstandigheden". Hoe herkenbaar is dit?? Op dit moment ben ik heel erg op zoek naar God's leiding in ons leven, tegelijkertijd ervaar ik ook zijn leiding. Zolang ik maar bezig blijf met zijn woord..




Vanaf vers 15 gaat het over "de wolk".  
vers 17 zegt:

Telkens als de wolk zich van de tent verhief trokken de Israëlieten verder, en op de plaats waar de wolk stilhield sloegen ze hun kamp op.

De wolk... wat is dat voor jou?
Ik zie het als God die over je waakt, de heilige geest die met je mee gaat, voor je uit gaat.
Laat jij je leiden door "de wolk"? sta je stil als dat nodig is, als God dat nodig vind? of draaf je door in de woestijn? Vertrouw je er op dat als je stil moet staan, dit kort of lang kan duren? of ben je, net zoals ik, met regelmaat ongeduldig? Met als gevolg dat je geen rust kan ervaren, en soms het verkeerde pad kiest.

Ik werd me er vandaag weer van bewust dat we altijd God's weg moeten volgen, dat hij klaar staat bij onvoorziene omstandigheden. Dat hij ons altijd laat weten wanneer te rusten, en wanneer verder te trekken.

Laat "de wolk" je voorgaan door jouw woestijn.

maandag 2 november 2015

Numeri hoofdstuk 6

En dan is het weer de 2e week dat we met Numeri bezig zijn.

Nadat ik gisteren tot ontdekking kwam dat er wat ruis op mijn lijntje met God was, kom ik vandaag de dag redelijk ruisloos door...
Gaat het niet zoals het altijd gaat, zoek ik een weg om toch te zorgen dat ik kan doen wat ik wil doen, al is het in een andere volgorde. Maar bovenal, in alle rust de dag door, me niet gek laten maken door dingen die zogenaamd "moeten". Dat hele moeten word ik af en toe ook zo sacherijnig van, dat is iets van deze wereld, daar moeten wij toch anders mee om kunnen gaan?! Laten we eens beginnen met het ons af vragen, of de dingen waarvan wij zeggen : "Het moet" of het wel daadwerkelijk moet, of dat het iets is wat wij gewoon super graag zouden willen....

Maar goed, Numeri 6. Wederom een mooi hoofdstuk. Vanmiddag ben ik er even "ingedoken", mede ook naar aanleiding van een vraag over waarom er geen wijn gedronken mocht worden.
Mijn conclusie:

Ik denk dat het niet drinken van wijn en alles daaromheen te maken heeft, met het feit, dat nazireeër zijn, betekend dat je heilig bent. Je zondert je als het ware even af van alles van de wijnstok (vreugde van God) zodat je geheiligd kan worden door God. Oftewel je "legt" even alle leuke dingen naast je neer, en focust je op God en zijn woord en zijn voorschriften. Als je lol hebt verlies je misschien je focus...... Jezus zegt in matt.

 " Ik zeg jullie: vanaf vandaag zal ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken tot de dag komt dat ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader.’" 

Is dit uit verdriet????
maar dit is mijn gedacht hier bij hoor.

Daarnaast valt mij op dat men vele geboden toen der tijd kreeg.
Het doet me een beetje denken aan het volgende:

Ik probeer mijn kinderen op te voeden, en mee te geven dat mobiele telefoons niet goed zijn, het weerhoudt je van de goede dingen in het leven, het leidt af. Ze krijgen zelf de keuze om het wel of niet op te volgen. (helaas doen ze het niet )
De Israëlieten kregen de keuze om nazireeërs te worden, te luisteren naar het goed en het goede te doen om daarmee de heer te dienen. bij mij rijst nu ook meteen de vraag,

Wat moet ik opgeven om als nazireeër me over te geven aan God, zodat hij zijn werk kan doen in mij. Zodat ik een zuivere volgeling van Hem word en niet van deze wereld.

Ondanks dat Jezus voor onze zonden aan het kruis is gegaan, ben ik van mening dat dat niet betekend dat we volledig vrij zijn en kunnen doen en laten wat we willen. We moeten ons er wel degelijk van bewust zijn dat we veel meer kunnen doen dan dat we al doen. Puur door ons niet mee te laten sleuren door de dagelijkse gang van zaken. Ik ben er van overtuigd dat als we daar voor kiezen, als we dichter bij God leven, dat God ons dan ook de kracht geeft om buiten de wereld te staan en meer in zijn koninkrijk te komen. Hij zegent en beschermt ons, en laat dan zijn licht door ons heen schijnen. Ik heb veel zegeningen van de Heer gekregen, groot en klein. ben me bewust maar vaak ook onbewust van deze zegeningen. Op dit moment ervaar ik de zegen van geduld en rust en daar ben ik heel dankbaar voor.




zondag 1 november 2015

Numeri

Afgelopen week zijn we met GMG begonnen in het boek Numeri.
Niet het makkelijkste, dan wel interessantste boek, maar toch.
We zijn "pas" in hoofdstuk 5 maar ik heb toch al een aantal dagen, flink geworsteld door deze hoofdstukken. Wat veel informatie staat er in, WoW, veel meer dan verwacht.

Ik dacht altijd dat het maar over een telling ging, maar het gaat over veel meer.
Courtney heeft het mooi omschreven: 7 dingen die je zou moeten weten over God (engels)

Daarnaast vond ik nog een mooi stukje : Wat het boek numeri mij vertelde over mijn identiteit in Christus (engels)

En als je nog meer wilt weten, op de website www.succatyeshua.nl staat een boekwerk aan uitleg per hoofdstuk. Deze wil ik zelf nog doornemen, om te kijken wat ik nog meer tot ontdekking kom.

Vandaag werd ik wel even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik ben al een paar dagen onrustig, kan mijn draai niet vinden, moet van alles doen maar weet niet waar te beginnen.
En tijdens het stofzuigen viel het kwartje...
Het is geestelijk strijd, en waarom?

Ik had een super ritme vond ik, 1x in de 2 weken met de meiden Beth Moore studie, iedere ochtend een stukje bijbel lezen, nieuwe baan, lekker bezig zijn. Gisteravond zelfs sinds lange tijd weer eens een knutsel werkje gemaakt


Maar goed, terug naar mijn "kwartje".
Dinsdag werd ik gebeld dat het met onze dochter niet goed ging, ze moest voor een time-out naar huis. We werden hier einde van de middag over gebeld, ik kon toen nog de rust en helderheid vinden om te zeggen dat we haar de volgende dag op zouden komen halen. Eigenlijk had ik geen zin meer om 's avonds nog met de meiden Beth Moore te gaan doen, maar Patrick spoorde mij aan om me niet te laten leiden door het negatieve, en ben ik toch gegaan. Het was een fijne avond, met een mooi leer moment. Woensdag zijn we haar op gaan halen. Het kwam er op neer dat ik mijn gehele planning toch wel op zijn kop moest zetten, omdat zij veel begeleiding/sturing nodig heeft. Maar eigenlijk ging dit vrij goed en makkelijk. Ik merk dat ik er nu beter en rustiger mee om ga, dat ik haar nu beter begrijp, en mijn tijd beter verdeel tussen haar en de andere kinderen.
Hoe moeilijk het ook was om de beslissing te nemen, haar ergens anders te laten wonen, we hebben er nu wel profijt van. En dit is niet naar bedoeld....
Maar goed, vandaag besefte ik me in eens het volgende:
Mijn planning was, iedere ochtend bijbel lezen, teksten soaken, stukje schrijven, BM lezen en maken, maar tot op heden heb ik alleen iedere ochtend wat gelezen..... de rest gebeurd niet.
Al werd ik iedere ochtend wakker met een mooi lied, ik had mijn focus even niet op God, en dat gaat dus niet lang goed.
God gaf mij dat "kwartje" net en duwde me weer even in de goede richting. Ik heb me weer even opgeladen met het vertalen van een stukje tekst, voor iemand. waarvan ik het gevoel eergisteren al had dat ik dat moest doen.
Het geeft me rust, en weer het gevoel dat ik weer op het goede spoor zit.

Ik las ergens een stukje over thanksgiving deze maand, ik denk dat ik hier maar eens bewust over na ga denken om ieder dag een dank puntje op te schrijven.

Voor nu wens ik iedereen een fijne avond.

Love the Lord.