Pagina's

donderdag 29 oktober 2015

Vakantie is voorbij

En ik zie nu ook dat het al weer een maand geleden is dat ik wat geschreven heb.
Wat vliegt de tijd.

Afgelopen weken heb ik met regelmaat momenten gehad dat ik wilde schrijven, omdat ik van alles mee maakte. Maar iedere keer kwam er wat tussen, eigenlijk baalde ik er wel van dat het er niet van kwam.
Aan de andere kant leg ik het naast me neer dat schrijven hier niet altijd lukt, ik denk omdat ik merk dat ik in een nieuwe fase aan kom.

Afgelopen maanden zijn er veel dingen gebeurd en veranderd. De belangrijkste is toch wel dat ik God nog meer plek in mijn leven heb gegeven. Van de week hoorde ik twee opmerkingen en daar wil ik het eigenlijk mee vergelijken:

God "rijdt" en ik rij mee in plaatst van: God stapt u bij mij in? Dan kunnen we verder.

Het bos in gaan, met het risico een slang tegen te komen is geen fijn gevoel, neem daarom een geweer mee. Het ongeladen geweer kan je in je handen houden, maar zorg er voor dat je de kogel in je broekzak hebt zitten, mocht je het geweer nodig hebben om te schieten dan kan dat. De kogel zal de slang doden, zodat jij je weg kan vervolgen.

Door de bijbel studies die ik doe met de meiden van GMG via Facebook, leer ik God's woord beter kennen. Lees ik dingen die ik nog nooit had gelezen.
Op dit moment zijn we bezig met Numeri, en ik merk dat ik gewoon iedere ochtend wil lezen, wil nadenken en wil luisteren. Ik mis het gewoon als er een studie is afgelopen, of als het weekend is. Al heb ik daar ook al weer wat op gevonden. Het is gewoon zo heerlijk om in de ochtend even tijd apart te nemen met God.

Dit wil niet zeggen dat iedereen het maar in de ochtend moet doen, of dat iedereen zo'n happy de peppy gevoel krijgt op de manier waarop ik het doe. Maar op dit moment leef ik naar mijn momentjes samen met God.

Ik merk hierdoor ook, dat ik gewapend ben tegen "verkeerde" gedachten, ik ontdek ze eerder, ga dan vervolgens meteen in gebed (mijn kogels) en ervaar dan ook rust.

Daarnaast heb ik tegenwoordig een "prayer journal" In dit schrift schrijf ik gebeden, maar ook God's antwoorden, en natuurlijk ook alle dankbare momenten waarop ik God in actie zag.

Ik ben me er de laatste tijd steeds bewuster van dat God ons leven allang heeft uit gestippeld, en dat wij alleen maar met Hem hoeven te wandelen om door te kunnen gaan. En nee het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar het geeft wel meer rust en geduld om door dieptes en dalen heen te gaan. Ik haal kracht uit bijbel teksten die ik op verschillende plekken beneden in ons huis heb opgehangen. Bij twijfel, angst of andere moeilijke momenten kijk ik even en weet dan dat God daar is. Dat de strijd allang gestreden is, en dat gebed een super middel is.





Fijne avond. 

vrijdag 2 oktober 2015

Bemoedigingen


Afgelopen tijd heb ik wat bemoedigingen gehad op diverse manier, deze wilde ik graag met jullie delen.












Rachel Wojo