Pagina's

dinsdag 1 september 2015

Vakantie voorbij

De vakantie is hier alweer 2 weken voorbij. Iedereen roept dan altijd, oh vakantie voorbij, we hebben onze handen weer vrij.....
Nou ik niet.........

Op zaterdag kwam ik terug van een tienerkamp, zondag bijkomen en wassen. Maandag mochten zoon en dochter naar school.
Joshua ging naar groep 5, helemaal gelukkig met zijn meester. Danisha mocht om 12:30 uur op school zijn, om een foto te maken en kennis te maken.
Rustig opstarten zeg maar.
Djaëla mocht dinsdag naar school. Even alles uitproberen met de trein enz.

Tja, rust was er niet te vinden in ons huis. Nieuwe roosters, nieuwe scholen, nieuwe mensen. Wat gelijk bleef was het tijdstip van opstaan.

Naast deze veranderingen, gebeurd er dus ook van alles in huis, van leuke dingen tot minder leuke dingen.
En dan ben je zo 2 weken verder, met eigenlijk nog in je achterhoofd het "to-do"lijstje wat gedaan moet worden.

Maar laten we ons zo beïnvloeden door de buitenwereld? Laten we ons leven leiden?
of kiezen we er voor om een moment van rust te pakken en van daaruit verder te gaan????

Vanmiddag kwam Djaëla thuis en zei: "Mam, ik denk dat mijn fiets is gestolen". Eerst dacht ik nog huh, hoe ben je dan thuis gekomen? maar ok.
Ze is na het eten nog terug gegaan naar het station, maar inderdaad, ondanks een schietgebedje, fiets foetsie. Een fiets die ik net 2 weken geleden gekocht had, was foetsie....
Boosheid, verdriet, frustratie, ging door mijn hoofd. Hoe kom ik aan een andere fiets voor haar, want die heeft ze nodig, maar waar haal ik het geld vandaan???
Alle radartjes gingen los.

In eerste instantie al die gevoelens, en toen:
Degene die hem gestolen heeft zal hem nodig gehad hebben voor het geld. En tuurlijk men moet met zijn vingers van andermans spullen af blijven. Ik keur het zeker niet goed, gezien ik het geld ook niet zo even heb liggen om een andere te halen. Maar leven we niet in een verdorven wereld? Een wereld met verslavingen? met een hoop ellende om wat voor reden dan ook?
Nee het is niet goed dat je zomaar iets weg neemt wat niet van jou is, maar het is ook niet goed dat we verleid worden om gekke dingen te doen, dingen die ons verslaaf maken.
Ik zie het als een domino effect, en hoop dan maar dat deze fiets, de dief van dienst kan zijn, op wat voor manier dan ook. Vergeven is makkelijk gezegd, want voorlopig voel ik nog wel frustratie. Aan de andere kant, lukt het me door social media wel om aan een nieuwe fiets te komen. Een fiets die iemand, die niet kan werken, uit hobby aan het opknappen is. Zo help ik hem weer om "bezig" te zijn.

We moeten in onze rust, verder kijken dan onze neus lang is. Beseffen dat het domino effect van onze zondige wereld, ook goede dingen te weeg brengt. Wij zijn er om elkaar te helpen.
Probeer om overal het positieve van in te zien, maar bovenal het positieve van wat God in je leven doet.
Ja, het zijn niet altijd de leuke dingen die wij mee maken, en nu praat ik over een gestolen fiets, maar het zijn wel dingen die ten goede gekeerd worden. Overal is een oplossing voor, maar de grote vraag is:

Laat jij onrust in je leven toe? of weet je de rust te vinden, in de dingen die gebeuren in je leven en te vertrouwen op een groter geheel???


2 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven, ik kan me vinden in je verhaal, hoewel ik moet bekennen dat als er iets met mij en een andere christen gebeurd ik daar niet zo mee om kan gaan. Soms lijkt het of Christen onder elkaar nog erger zijn dan een verslaafde in de wereld. Je hebt gelijk over dat de wereld verbroken is. Wij mogen weten dat we niet alleen staan en heerlijk uit mogen rusten bij onze HEER.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. hi eve, het is ook lastig, sommige dingen zijn makkelijker mee om te gaan dan andere dingen, helaas. En ik hem ook met regelmaat de gedachte, "dit verwacht ik niet van een Christen".
      Maar wat je zegt, wij mogen rusten bij onze Vader.

      Verwijderen