Pagina's

woensdag 16 september 2015

Je eigen `ikje"

Zijn wij maakbaar, kneedbaar, echt???
Of laten wij ons leven beïnvloeden door anderen?

Jaren heb ik gebeden om iemand op mijn pad te brengen, een vrouw, waar ik van kon leren. Af en toe kreeg ik iemand op mijn pad, maar dit was altijd maar voor even. Ondanks dat ik er altijd wat van kon leren, bleef er een onbevredigend gevoel knagen. Ik wilde zo graag iemand om mij heen hebben die ook geloofd, iemand waar ik mee kan delen waar ik mee worstel. Geen boeken die je vertellen hoe te handelen in je leven. En nu, nu heb ik gewoon 7 lieve zussen om mij heen. Hoe rijk mag je je voelen....


Een schilderij wat ik van Danishá kreeg, maar hoe toepasselijk.

Gisteravond kwamen we weer bij elkaar. Fijne gesprekken, bijbelstudie, bijbel lezen, gewoon samen zijn met elkaar, maar bovenal met God in ons midden, bezig zijn.
Het was een fijne avond, met waardevolle gesprekken, die ook echt wel even de tijd nodig hadden om nog over na te denken naderhand.
Vanmorgen werd ik dan ook met een warm, en dankbaar gevoel wakker. Een gevoel dat ik de wereld weer wat meer aankan dan daarvoor.
Nadat ik Joshua naar zijn klas had gebracht, vroeg iemand aan mij hoe of het met me ging, waarop ik antwoordde : "prima, rustig aan vandaag". Ik kreeg toen als antwoord: "Je straalt, hoe komt dat?" Ik werd gewoon even stil, maar wist hoe het kwam, en vertelde dan ook vol trots dat we met de meiden 1 keer in de 2 weken bij elkaar komen om samen te zijn en de bijbel open te slaan, en dat dat gisteravond was geweest.

Wat is het toch heerlijk om gewoon jezelf te kunnen zijn. In vrijheid te kunnen vertellen over God. Zonder je te schamen, je te moeten verontschuldigen, of op moeten letten wat je zegt omdat iemand niet gelovig is.

Dit alles zette mij aan het denken. Hoe leef je in vrijheid? zijn wij maakbaar, kneedbaar en echt, zoals God het bedoeld heeft? of laten wij ons beïnvloeden door anderen?
Hoe ga je om met strubbelingen en vraagstukken?
Heb je een ideaal plaatje in je hoofd waar je eigenlijk niet aan kan voldoen, door wat voor omstandigheden ook?

Het valt mij op, dat als mensen tot geloof komen, er altijd word gesproken over hoe God wil dat je bent/word. Helemaal top om te horen, maar hoe bereik je nu zoiets? Waar is de begeleiding in het dagelijks leven?
In het boek Handelingen vond ik met regelmaat opmerkingen zoals:
Ze verkochten hun bezit en deelden alles samen, ze kwamen samen om samen te kunnen leven, en deelden hun bezittingen.

Ik heb jaren geworsteld, en worstel nog steeds, met hoe ik dacht/denk dat het goed zou zijn. Veel boeken gelezen, wat mij weer een reden gaf om nog meer te zoeken naar wat God wil dat ik zou doen.
Tuurlijk heb ik veel geleerd uit die boeken, maar het heeft mij ook veel frustratie op geleverd. Puur omdat ik niet kon voldoen aan de normen die gesteld werden. Ondanks dat het vaak ook gewoon bijbel teksten waren, maar wel met een "menselijke" uitleg.
Mijn ideaalplaatje was, in de ochtend tijd met God doorbrengen, huis op orde, kids leuk lief en aardig, leuke vrienden, iets betekenen voor anderen, goed huwelijk, God laten zien (vrucht dragen), maar ik vond mijzelf nooit goed genoeg. Daar kwam ook nog bij dat ik vaak commentaar kreeg van anderen, waardoor ik mezelf nog minder achtte.

Waarom lukte het mij niet om "Goed" te zijn.

De laatste tijd word ik bepaald bij het idee dat er veel blogs geschreven worden over het goede fijne leven, maar wie durft er open en eerlijk te vertellen dat het leven niet makkelijk is? Dat voldoen aan het "goede plaatje" een uitdaging is die je zo moeilijk maakt als dat je zelf wilt of toelaat.
Eigenlijk durfde ik het zelf ook niet.



Maar na gisteravond denk ik.... God heeft mij gemaakt, Hij wist wat hij te stellen kreeg met mij, maar wist ook dat ik voor Hem zou kiezen, en dat ik Zijn liefde wil laten zien. Hij leerde me om stil te zijn, om te luisteren, want zo kan hij verder "kneden".

Het feit dat ik word aangesproken omdat ik "straal" wil toch wel wat zeggen.

We zijn niet perfect, moeten niet aan de normen van anderen willen voldoen, maar aan de normen van God, dan laat je zien wie Hij is en "straal" je dat ook uit. In je onzekerheid, zal je dan ook altijd bevestiging krijgen als je het niet verwacht. Dat is in mijn ogen "leven naar God's hart" en dan ook Zijn bevestiging krijgen.

Na het "studeren" in Spreuken 31, en het krijgen van zoveel lieve zussen waar ik mee kon sparren over o.a. de "spreuken 31 vrouw" ben ik tot de conclusie gekomen, dat alles komt wanneer we er klaar voor zijn. Dat God bovenaan moet staan, dat we stil moeten zijn om te luisteren, maar bovenal ook veel moeten blijven bidden.
Als we stil zijn, bemoedigd God ons op zijn manier. Weet dat je op de plek bent waar je moet zijn volgens God's normen, niet volgens de normen van de mensen om je heen.

Ik schrijf dit blog met "groot nieuws radio" aan op de achtergrond en hoor "ons" kamplied van YoY, toeval..... Nee echt niet.









2 opmerkingen:

  1. wow mooi stukje Natasja, het is inderdaad kostbaar om zussen om je heen te hebben waar je Alles bij kan delen, en compleet jezelf kan zijn. Welkom in de club je bent een super mooie zus waar ook wij weer van leren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een mooi dankbaar stukje, dank je wel. Ik ben echt blij voor je dat je zoveel vriendinnen om je heen hebt.

    BeantwoordenVerwijderen