Pagina's

maandag 15 juni 2015

Het is weer bijna voorbij

En dan is het zondag ochtend, het weekend is voor mijn gevoel bijna voorbij en dat laat toch wat verdrietige gevoelens opborrelen.
Waarom?

Vrijdag middag heb ik Délana weer op gehaald, voor een weekendje thuis. Even weer heerlijk genieten van elkaar.

Gisterochtend, moesten Patrick en Djaëla werken, was Danisha bij haar vader, dus gingen we met z'n tweetjes naar Joshua zijn eerste tenniswedstrijd kijken.
Oftewel vroeg ons bedje uit, om om 9 uur op het veld te kunnen staan.
Ze hadden 2 teams gemaakt, 1 wat ervaren groep spelertjes en een groepje met kinderen die ca. 4 lessen hebben gehad. Bij deze laatste zat Joshua.

Ze hebben er een leuk parcours van gemaakt

 en Joshua werd een trotse 2e van zijn clubje.


Hierna nog even snel wat boodschapjes gedaan en toen naar huis. Nog even snel het huis stofzuigen en dweilen, en even rustig aan bijkomen totdat het 3 uur zou worden en de visite zou komen.
Mijn to do lijstje was toch redelijk af



we hebben toch nog even lekker buiten kunnen zitten, in het zonnetje.
Het was een heerlijke middag, Danisha is ook nog even gezellig langs gekomen, maar ging wel weer bij papa slapen.


Mini appeltaartjes

cookie dough cheesecake











Délana is super verwend, en vond het ook heel gezellig.
Waar ze vroeger de drukte niet aan kon, neemt ze nu gewoon wat afstand en gaat dan een rustiger plekje op zoeken, in plaats van ruzie maken en niet duidelijk kunnen maken wat ze wil. Ze is de afgelopen maanden enorm gegroeid, ik ben echt trots op haar.
Na het eten nog even tv gekeken en toen naar bed.


En dan is het zondag ochtend, ik werd om 4:30 uur al wakker, en heb nog geprobeerd om wat te slapen, maar dit lukte niet zo goed.
Ik merk dat ik toch onrustig word, wetende dat ik vanavond Délana weer terug moet brengen.
Er komt dan toch steeds weer de vraag omhoog, waarom heb ik haar gekregen en moet ik haar nu "afstaan"? Waarom mag/kan ze niet gewoon thuis wonen.
En diep van binnen weet ik het antwoord wel, maar de acceptatie is niet altijd aanwezig.

Voor nu kan ik nog even genieten van de uurtjes dat ze bij ons is, dan komt Danishá vanmiddag ook weer thuis, maar moeten we Lana wel weer terug brengen.

Ik ben vanmorgen maar even gestopt met schrijven. Het werd me toch allemaal even te veel.
Nu is het avond, heb ik samen met Joshua, Délana weer terug gebracht. En kan ik terug kijken of een heerlijk weekend met mijn kids.
Even weer alles bij elkaar, compleet en dankbaar.
Dankbaar dat er anderen zijn die Délana kunnen helpen bij haar "zijn", dankbaar dat we zo van elkaar kunnen genieten, zonder de ruzie en het onbegrip wat er jaren terug heerste.

Voor nu mag ik met die gedachte nog even lekker door huis struinen en nog wat opruimen, om daarna mijn bedje in te duiken.

fijne avond allemaal


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen