Pagina's

donderdag 11 juni 2015

Geslaagd of ongeslaagd

Vandaag werd een spannende dag, voor heel veel tieners uit het land, maar zeker voor onze tiener.
Afgelopen jaar was haar examen jaar.
Jaar 1, deed ze nog redelijk haar best op school, maar dat duurde niet lang. Ze zakte snel af en motivatie was ver te zoeken. Hoe we ook bleven hameren, het wilde niet.
Uiteindelijk hadden we zoiets van, zoek het uit; het is vechten tegen de bierkaai en dat leverde alleen maar frustratie op.
Nu het 4e jaar moest ze er toch echt aan geloven, en diep van binnen hoopte ik dat ze door had, dat als ze niet haar best deed ze het niet zou halen.
Iedere keer als ze tentamens had, hamerde ik er op dat ze goed haar best moest doen, want hoe beter je de examens in gaat, hoe makkelijker het wordt.
Maar ook de tentamens, gingen niet naar behoren. Ze had er niet zoveel zin in en zag het nut er niet van in.
Tja dan de examens, in het begin vroeg ze me nog om hulp om een rooster te maken. Dit hebben we samen gedaan, maar na 3 dagen was het rooster foetsie....

Vandaag zou ze gebeld worden, maar pas na 15:30 uur. Onze buurjongen kon al vanaf 14:00 uur gebeld worden, dus hebben we lekker daar in de tuin zitten wachten. Helaas kreeg hij te horen dat hij gezakt was, maar mag gelukkig nog herexamen doen.
Joshua heeft de hele dag gevraagd : Is Djaëla geslagen??

Tijdens haar examens dacht ik nog wel eens, laat haar maar zakken, ze is pas 15 jaar, ze is nog een meisje, beseft totaal niet hoe het er aan toe gaat in de "grote boze mensen" wereld.
Straks loopt ze als 16 jarige rond op een MBO, daar is ze nog niet volwassen genoeg voor. En zo kon ik ze allemaal verzinnen.
Maar naarmate vandaag dichterbij kwam, besefte ik me ook hoe ik vroeger was. Eigenlijk doet Djaëla wat ik vroeger ook deed. En dit werd me dus ook met regelmaat onder mijn neus gedouwd door mijn eigen moeder, de afgelopen paar weken.
Diep van binnen heb ik gisteren en vandaag schietgebedjes gedaan. Dat ze maar gewoon haar examen mag halen. Dat ze dan lekker door kan naar haar MBO. Ze is ook gewoon toe aan een nieuwe uitdaging, een nieuwe omgeving. En dan moet het vertrouwen er ook zijn dat dat goed gaat.

Toen rond 16:00 uur de telefoon ging, was ik even in de achtertuin. Tot ik gegil hoorde en iemand hoorde huilen, het was Djaëla. Ze had te horen gekregen dat ze was geslaagd, ze geloofde het niet. Tussen het snikken door hoorde ik haar alleen maar zeggen: Nee, echt waar, is het echt waar, ben ik echt geslaagd???
Ik heb uiteindelijk maar de telefoon over genomen, want er kwam geen woord meer uit.
We hebben samen gehuild, Ze is geslaagd.
In haar agenda had ze op de dag van vandaag gezet : Geslaagd - Ongeslaagd, en ongeslaagd is snel door gekrast.




Zo worden kleine meisjes groot, dit houdt in dat ze in augustus 16 jaar wordt en dan naar de MBO gaat.
Snel volwassen worden? of toch nog lekker tiener blijven? Ik ben heel benieuwd.
Voor nu, met tranen in mijn ogen.


Lieve Djaëla,

Je bent en blijft mijn kleine meisje,
al weet ik, dat kleine meisjes groot worden.
Afscheid groep 8,  besefte ik dat voor het eerst,
Straks je diploma uitreiking, 
Een jonge dame, die een hoofdstuk afsluit.
Dan komt je 16e verjaardag er aan, 
hoeveel tranen zullen er gaan vloeien?

Ondanks je puber gedrag, 
zijn we er samen uit gekomen.
Ben je nu sterk genoeg,
om door te stromen.
Het volgende hoofdstuk, gaat beginnen,
Lieve schat, 
ik weet dat je het kan.
Al word je weer "een klein meisje op een grote school"
Weet dat ik er altijd ben, bij elke slag en stoot.












Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen