Pagina's

zaterdag 9 mei 2015

Dagje uit

5:30 uur ging mijn wekker, en dat voor een zaterdag ochtend, pffffff toch wel erg vroeg. Hoppatee mezelf even vermanen en in de veren, kleren had ik de avond er voor al klaar gelegd, nu eerst even douchen en dan naar beneden en ontbijten.
6:30 uur in de auto naar het station, nog even snel de ov chipkaart opladen en dan in de trein.

Het begint op het perron met een vrolijk gesprek met de conductrice, en vlak voor vertrek een meneer die naar zijn werk gaat. Onbewust kom ik in de stilte coupé  te zitten, eigenlijk bevalt me dit wel.

In Amsterdam moet ik overstappen, bij het uitstappen praat iknog even met de meneer die naar zijn werk gaat en dan wensen we elkaar een fijne dag en vervolgen onze wegen.
Op naar de volgende trein, degene die mij naar Rotterdam zal brengen. Daarvandaan in de metro en dan uit stappen bij Ahoy. Het is "Joyce Meyer tijd"

Na een kopje thee en toilet bezoek, tijd om mijn stoel op te zoeken, die heb ik al snel gevonden.
De conferentie zou om 10:00 uur beginnen,maar de tijd vordert, ik  merk aan mezelf dat ik onrustig word, waarom zijn ze niet op tijd?
Dan blijkt dat Hillsong London, de worship doet, en zij hadden in de file gestaan.
Ik irriteer me aan mezelf omdat ik de laatste dagen onrustig ben en daardoor niet zoveel geduld heb.

Hoe dit komt?
Geruime tijd geleden hoorde ik dat Joyce Meyer naar Nederland zou komen, en toen heb ik 2 kaarten besteld, 1 voor mij en 1 voor manlief.
Een paar weken geleden bleek dat weeen storing in de communicatie hadden, want hij gaf aan niet mee te gaan.
Een vriendin was heel enthousiast, maar zij moest afhaken vanwege de vakantie.
Ik heb God gevraagd of hij mij iemand op mijn pad wilde brengen als het de bedoeling zou zijn.
Door een op roepje op facebook, kwam ik in contact met een mevrouw uit de kerk. Gezien we Elkaar niet kende,  hadden we een koffie afspreek gemaakt, dit klikte zo goed dat ze mee zou gaan. Gebed verhoord.
Helaas is ze van de week ziek geworden en kon ze uit eindelijk niet mee.
Ik baalde, kreeg twijfels, hoe kan mijn gebed verhoord worden en vervolgens niet door gaan?..
Moet ik nog wel gaan?

Nu, na een lange dag, ben ik blij dat ik ben gegaan. Ben opgebouwd, heb handvatten gekregen om te groeien, voel me klaar voor de "volgende stap".

Ik heb genoten, gezongen, gehuild, God's geest gevoeld.
HEER, dank u voor deze mogelijkheid, dank u dat ik naar u heb geluisterd en dat ik ben gegaan.

Welterusten allemaal.

Ps. Sorry voor de spelfouten, ik ben nu 17 uur verder, mijn ogen vallen bijna dicht, maar ik had op mijn hart dat ik ditnog even moest delen. Dus alles op mijn tablet getikt, zonder spellingcontrole....

1 opmerking:

  1. Leuk om jouw ervaringen te lezen. Zo te zien heb je een fantastische avond gehad en kan je terugkijken op een geslaagde dag!

    BeantwoordenVerwijderen