Pagina's

woensdag 25 maart 2015

Soms kan je niet anders dan stil zijn.....


Het leven is soms zo oneerlijk,
en voor sommigen van ons ook veel te kort.
We houden ons vast aan hoop, dat is;
geloven van de dingen die we niet kunnen begrijpen.
Ondanks dat is er veel verdriet,
en onmacht bovendien.

Voor velen is dit verlies ondragelijk,
maar ondertussen raast het leven door.
Nu kunnen we niet anders dan stil zijn,
tussen de tranen door.

Ergens is er rust gevonden,
is de onzekerheid voorbij.
Dit neemt niet weg dat in ons leven,
jij er altijd zult zijn.

Ons afscheid was een belofte,
waar ik nu alleen van kan dromen.
Geloven dat ik je straks weer mag zien,
maar zeker weten..... misschien?!

Voor nu ben je steeds in mijn gedachten,
flitsen beelden aan mij voorbij.
Het zal een plekje moeten krijgen,
net zoals bij velen zoals mij.

Ik kijk terug naar onze vriendschap,
met veel blijdschap en soms verdriet.
Lieverd ik zal je nooit vergeten,




02/10/1971 - 24/03/2015





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen