Pagina's

zondag 25 januari 2015

Keukendag


Als manlief in het weekend aan het werk is, heb ik vaak een keukendag.
Net zoals vandaag. De kids zijn druk met van alles en nog wat dus heb ik de tijd aan mezelf.
Een tijdje geleden had ik waardebonnen gekregen van Bol.com en daar had ik twee kookboeken besteld. Deze ben ik ingedoken en heb wat recepten opgezocht.
Ik ben begonnen met een recept uit het boek van Monique van der Vloed (via deze link kan je meteen zelf het boek bestellen)
Ik had gekozen voor de melkkoekjes (midden op het bakblik) en de "makkelijke koekjes" ( rechts op het blik)
Uit het boek van Rens Kroes had ik gekozen voor de chocolade muffins.




Ik had bewust gekeken naar de baktijd van de recepten zodat alles bij elkaar kon qua tijd. Omdat het uitproberen is of iedereen het lekker vind, halveer ik de recepten altijd. Vind het zo zonde als ik eten weg moet gooien.

Ondertussen stonden de rode kool en de snert te pruttelen, dit met het vooruitzicht op morgen, als we beiden aan het werk zijn en er geen tijd is om te koken.
Het is dan een kwestie van opwarmen en aanschuiven.

Als ik ga koken dan kom je liever niet in de keuken, het is net alsof er een bom ontploft is.


Je kan amper lopen of zitten, en niets terug vinden. Het is echt even mijn terrein op zo'n moment.
Maar als ik dan klaar ben ga ik opruimen en mogen de kids proeven van mijn probeersels





 Rode kool met appeltjes
Erwtensoep


Nu eerst de keuken opruimen, zodat we straks gewoon kunnen eten....
Fijne avond




zaterdag 24 januari 2015

Afleiding ligt op de loer..

Heb je dat ook wel eens, een hoofd vol met plannen, en dan ineens besef je dat er niets van die plannen terecht komt, ik heb dat op dit moment wel.

De maand december heb ik niet gewerkt, ben ik flink ziek geweest en had ik een "rustig" ritme. Ondanks alle feestdagen op school, en de drukte en het geregel (afleiding) daarom heen.

Sinds 2 weken ben ik weer aan het werk, alleen wel in een andere functie bij een ander bedrijf. Voor mij een hele omschakeling omdat ik nu, sinds 3 jaar, weer overdag werk. Het afgelopen half jaar werkte in de nachtdiensten, wat eigenlijk heel goed beviel. Geen oppas nodig, en gewoon je ding kunnen doen, al is het met wat minder uur overdag.
Ik had een ritme, kwam thuis uit mijn werk, bracht de kinderen naar school en ging slapen. Als ik wakker werd kwamen de kinderen thuis. Meestal was het zo dat als werkte, dat op de dagen was dat Patrick vrij was. Overdag deed hij dan het huishouden. Moest hij wel werken dan had ik op mijn vrije dagen genoeg tijd om het huishouden te doen, dat is het voordeel van part time werken.

Toen ik een half jaar geleden begon met de nachtdiensten, kwamen we uit een "sober" huishouden om het maar even zo te noemen. We hadden er bewust voor gekozen dat ik thuis zou blijven bij de kinderen, en leefden dus van 1 salaris. Dit betekende voor mij dat ik in de gaten moest houden hoe en waar ik boodschappen deed.
Geen geklaag hoor, helemaal niet, het werd voor mij een sport om boodschappen te doen. Mede daardoor ontstond regelmaat.
Op maandag bladerde ik altijd de folders door, of keek ik op internet naar de aanbiedingen en de dingen die ik nodig vond schreef ik op.
Op dinsdag ging ik dan met mijn briefje de markt op, als de groente en het fruit dan goedkoper was op de markt nam ik het daar mee en anders ging ik door naar de winkels.
Van daaruit maakte ik dan een maaltijd planning, voor mij was dit goedkoper dan eerst kijken wat ik wil eten en dan die boodschappen te halen en vooral niet te vergeten, het gaf mij rust.

Nu is het zo dat ik de afgelopen 2 weken op dinsdag heb gewerkt, en dus niet mijn boodschappen rondje heb kunnen doen. En ondanks de financiële ruimte, wil ik toch mijn uitdaging houden, maar wederom vooral mijn rust. En dat laatste heb ik nu juist even niet, geen rust omdat ik geen planning heb.

Het besef ontstond van de week, toen er eten gemaakt moest worden, ik greep mis. Uiteindelijk is er toch nog een maaltijd op tafel gekomen, maar dit wilde ik niet meer.
Ook merkte ik dat ik in de ochtend afgeleid was. Ik maak gebruik van de leesplannen vanuit mijn Bijbel app op mijn mobiel. Als mijn wekker gaat, lees ik en daarna ga ik douchen, de tekst laten bezinken, en de kinderen roepen. Wat bleek, ik had een dag overgeslagen en ik had het niet eens gemerkt.
Ik besefte daardoor dat ik te veel afleiding had, werk, het internet en veel plannen in mijn hoofd die nog geen plekje hadden gekregen.
Ik ben gaan "vasten" door geen spelletjes meer op mijn telefoon te spelen in "loze" momenten. Daarnaast ga ik komende week ook "vasten" door minder met Facebook bezig te zijn.
Het lezen in de ochtend heb ik meteen weer opgepakt, en bouwt meteen weer een rust momentje in.

Mijn nieuwe agenda heb ik eens goed bekeken en deels ingevuld.
Mijn volgende stap is voor mezelf op een rijtje zetten waar mijn prioriteiten nu liggen.
Afleidingen te ontdekken en te leren ze sneller te herkennen, waardoor ik in rust door kan gaan.




Ik hoop dat je ook mag ontdekken dat je tot rust mag komen en dat je de afleidingen in deze hectische maatschappij gewoon aan de kant mag schuiven. 

zaterdag 17 januari 2015

Tegenslag...... maakt je sterker


Gisteren had ik in de planning om een blog te schrijven, helaas door omstandigheden was de zin verdwenen en heb ik het op de achtergrond geschoven.

Soms heb je in het leven momenten waarop je tegenslag ervaart, het gaat even niet zoals je gepland had.
Ligt dat dan aan een verwachtingspatroon? ben je te perfectionistisch? of is dat gewoon het leven?
Antwoorden zullen nooit ter plekke komen, meestal zie je achteraf pas waarom iets gebeurde en of je er wat van kon leren of niet.
Gisteren was weer zo'n moment voor mij.
Op het moment van tegenslag ben ik heel "hard" gaan bidden, bidden voor geduld, liefde en een oplossing. Ik was echt even heel erg "van het padje" zoals ik dat meestal noem.
Ik zat met mijn handen in het haar en wist niet meer wat te doen.
Zo'n moment hoop je altijd meteen antwoord en een oplossing te krijgen, maar helaas werkt dit niet zo.
Eigenlijk begon ik de hoop een beetje te verliezen, en begon al bang te worden dat het voorlopig niet beter zou gaan worden.

Toen werd ik geconfronteerd met een gedachte: "Laat je hoop gaan, dan staat de "duivel" vooraan".
Dit klinkt misschien een beetje raar, maar voor mij betekende het dat als ik mijn hoop zou laten varen, ik eigenlijk dus geen vertrouwen had in God.
En dat is dus absoluut niet mijn bedoeling. Ik heb de afgelopen tijd zoveel vertrouwen in God gehad, en ook ervaren dat hij alles ten goede keert, waarom zou ik dat nu dan laten varen.


1 Johannes 4:4
want Hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst.



Na een goede nachtrust, werden we vanmorgen wakker gemaakt door onze twee jongste kinderen.
Eerst kregen we een briefje, waarop stond hoeveel ze van ons houden en dat ze een ontbijt op bed voor ons klaar hadden staan.
Vervolgens kwamen ze boven met een dienblad vol met eten. Eigenlijk wilde ze dit eerder doen en met allerlei lekkere broodjes, maar dit werkte ook zeiden ze.


Na het eten wilde zoonlief nog even lekker stoeien.
Zo je dag beginnen, maakt dat je je zorgen even opzij kan zetten. Dan voel ik de zegeningen weer stromen en kan ik genieten. Genieten en zorgen achter me laten. Wetende dat God in mij machtiger is dan dat ik ben. 

Hierna hebben we even gezellig koffie gedronken bij mijn schoonouders en zijn we de markt op gegaan.
Joshua wilde vanavond koken, broccoli, die hebben we gevonden.
Bij thuiskomst mocht ik de aardappels schillen en ging hij de broccoli in roosjes snijden.
We hebben heerlijk gegeten.

Nu dus toch nog even met enthousiasme een blog geschreven.

Voor nu wens ik iedereen een fijne avond en nog een fijn weekend.





maandag 12 januari 2015

Bakweekend.


Wat doe je in een weekend waarin de kids heerlijk aan het spelen zijn, manlief aan het werk is en er eigenlijk niks hoeft te gebeuren.
Dan ga je de keuken in...

Heerlijk zo'n weekend, ik kan me dan helemaal uit leven en dat heb ik dan ook gedaan.
Ik had laatst wat kookboeken gewonnen en gekregen dus ik kon mijn lol op. Omdat ik kook zonder e-nummers, suiker, melk, eieren en zo min mogelijk gluten is het altijd een uitdaging om wat lekkers op tafel te zetten, maar het is gelukt.




Een spelt en een rogge ontbijtkoek, spelt croissantjes en "oreo" koekjes.
Ik vind het dan ook leuk om te zien wat bij de kinderen wel of niet in de smaak valt.
Soms vinden ze het bakken en maken ook veel leuker dan het opeten.

Het valt me op dat er hele leuke recepten in kookboeken staan, maar dat vaak toch blijkt dat het recept niet helemaal klopt. Soms moet je wat toevoegen of wat weglaten. Desondanks kom ik er altijd uit en kan ik iedereen hier verrassen.

donderdag 8 januari 2015

Levens "spreuken"

Afgelopen maandag was de 1e schooldag na 2 weken vakantie.
Op facebook zag ik een filmpje voorbij komen met een dansende orang oetan. De begeleidende tekst: "mama's als de kinderen naar school zijn, na de vakantie" (of soort gelijk)
Inwendig moest ik lachen, maar toch ook wel een beetje herkenbaar.

Ik geniet ervan als de kinderen thuis zijn, en we hebben ook een heerlijke vakantie gehad. Niets moest, lekker rustig aan ons ding doen. toch dacht ik ook, het is fijn dat ze naar school gaan dan is er weer ritme en komt er meer uit mijn handen.
Gisteren dacht ik:  "hmmm, toch verkeerd gedacht van de week".
Het werden 2 hectische dagen, maar wel hele leuke dagen.

Mijn motto "waar een deur sluit, gaat een andere deur open" werd weer bevestigd.
Vorig jaar werkte ik in de nachtdiensten, dit stopte per 31 december. Toen ik afgelopen weekend wat leuks voorbij zag komen heb ik gereageerd, dit moest via internet. Ik kon geen C.V. of motivatie bijvoegen, kon alleen maar persoonsgegevens en een opmerkingen regel invullen.
Maandag eind van de middag werd ik gebeld of ik dinsdag ochtend op gesprek kon. Dit ging lukken, en na een uur was het contract getekend.
Ik mag helpen met het opzetten van een winkel.
Het eerste wat ik dacht: "starten kan je alleen maar, als je gaat bewegen".  Dit is een zin waar ik de afgelopen jaren veel door bepaald word.

Deze zin maakt mij weer bewust van het feit dat wij hier op aarde zijn met een bedoeling. Dat wij deze bedoeling niet altijd zien of begrijpen is soms heel frustrerend, maar ik kan het steeds makkelijker los laten.
Het heeft alles met vertrouwen te maken, vertrouwen om te kunnen loslaten.
Door af en toe eens achterom te kijken, zie je wat je beslissing voor uitwerking heeft gehad, en dat geeft vertrouwen om door te gaan.

Mijn ervaring is dat ik op veel plekken heb mogen dienen de afgelopen jaren, niet alleen binnen kerken, maar ook binnen andere organisaties, vrijwillig dan wel werk gerelateerd. Soms bleef ik lang op een plek en soms wat korter, maar overal heb ik wat kunnen betekenen waardoor mensen verder konden gaan. Of ze verder konden zonder dat ik er was geweest?! Tja misschien wel misschien niet, maar ik zie wat voor balletjes ik aan het rollen heb mogen brengen en dat geeft mij kracht om door te gaan.

Vanmorgen ben ik dan ook weer lekker met de hond gaan wandelen in het bos, en ondertussen gaan luisteren naar een preek. Toen ervoer ik hoe ik dat had gemist de afgelopen tijd. Puur omdat ik die rust in de ochtend niet nam (kon nemen).

Ik vond het dan ook mooi om hierna nog een stukje uit Hebreeën hoofdstuk 4 te lezen:

12 Want het woord van God is vol leven en kracht. En het is scherper dan het scherpste zwaard. Het dringt zó diep in ons door, dat het ziel en geest van elkaar kan scheiden. Het laat ons zien wat er in ons is, al zit het nóg zo diep verborgen. ... Het brengt onze diepst verborgen gedachten en plannen aan het licht.








donderdag 1 januari 2015

Dag 1..............


Dag 1 van het nieuwe jaar begint al goed hihihihi.

De 1e week van December werd ik grieperig. Het heerste hoorde ik al, en ik heb me 2 dagen  goed beroerd gevoeld. Ach, dacht ik nog, als dit het is, daar teken ik voor.
Nadat ik me 3 dagen wat beter voelde stond ik de 4e dag op en dacht; "pfffffff dit gaat hem niet worden", maar we gaan gewoon door, bijna kindervakantie dus rustig aan.
De volgende dag toch maar even langs de huisarts gegaan, want ik had het gevoel alsof ik onder een vrachtwagen lag, zo benauwd. Wat bleek, beginnende longontsteking, dus met antibiotica en puffers naar huis. Nou ben ik totaal niet van de medicijnen, zelfs niet van de paracetamol. Sinds ik met mijn lichaam en gezondheid bezig ben weet ik redelijk de natuurlijk weg te behandelen om van kwaaltjes af te komen, maar ja dat ging nu toch niet lukken..
Netjes mijn kuurtje van een week afgemaakt, en ik voelde me een stuk beter. Dit duurde een week...




Afgelopen weekend, voelde ik me niet fit, maar dat weet ik ergens anders aan.
Maandag begon ik weer te kuchen, dinsdag ging ik wat harder hoesten en gisteren, woensdag, kreeg ik het idee dat mijn klieren uit mijn nek wilde "klimmen".
Ondanks dat ik geen "oud- en nieuw" mens ben, maar wel in voor een feestje, ben ik na een warme douche lekker bij de buurtjes aangeschoven om het nieuwe jaar feestelijk in te luiden. Naarmate de avond /  nacht vorderde verdween mijn stem, en niet door de alcohol hahahaha.

Vanmorgen vroeg werd ik wakker, met veel pijn, gevoel alsof ik koorts had, die klieren waren nog steeds aan het klieren, en mijn stem, tja die moest ik zoeken...
Toch maar even de huisarts gebeld, en nu... nu heb ik een prednisolon kuur vanwege een keelontsteking....
Tuurlijk, we beginnen het jaar met het lezen van een bijsluiter van een medicijn waar ik geen fan van ben, maar ja dat deed ik nadat ik eerder op de dag al een pil in had genomen.

Je word bij de 1e regels al niet vrolijk van het lezen van de bijsluiter, en van het idee dat je een stootkuur van een week in je handen hebt, maar ok, toch er over heen gezet en door gelezen.
Een paar alinea's verder staat er:  Prednisolon bevat lactose, en niet zo'n beetje ook zag ik.

Heeft u een allergie dan wel intolerantie voor melksuiker - lactose dan mag u deze kuur niet innemen en moet u contact zoeken met de huisarts.............

Ok, hmmm, papieren van de apotheek bekeken:

Bij ons is niet bekend dat u niet tegen een van de bestanddelen van dit medicijn kan.....

OK........ Wat klopt hier niet??????
Langzaam aan word ik er zelf ook steeds meer mee geconfronteerd dat ons medische landje niet zo goed communiceert.
Ik heb een lactose intolerantie, vastgesteld door de dokters zelf, waar gaat hier wat mis??

Aan de ander kant ben ik nu 7 uur verder en ben wel van mijn keelpijn af hihihi, weet alleen nog niet wat ik liever heb keelpijn of buikpijn..

Maar goed, ik kan er nog steeds om lachen dat het zo gaat, morgen maar even contact opnemen met de apotheek en mijn eigen huisarts, gezien ik vandaag op de huisartsenpost terecht kwam.

Omdat ik mezelf heb voorgenomen positief te blijven ongeacht wat er gebeurd, leverde dit mij wel weer een leerpuntje op. De werking van Prednisolon heeft te maken met je bijnierschorshormonen.
Ik was me al aan het verdiepen in de bijnieren, maar dit is weer een stok achter de deur om eens uit te zoeken wat hier nou precies gebeurd in ons lichaam en hoe we dit op een natuurlijke manier kunnen gaan aanpakken.