Pagina's

maandag 23 juni 2014

Een nieuwe week........

Goeden morgen allemaal,

Vanmorgen al lekker gewandeld met de hond en nu even zitten.
Ik besef me dat het een week geleden is dat ik werd gebeld door iemand van Fier, de instantie waar wij Delana hebben aangemeld.
Ze belde om een afspraak te maken voor een oriƫntatie gesprek, wat al op korte termijn kon, en afgelopen vrijdag was het zover.
Het mooie van die maandag was, dat ik eerst werd gebeld door Fier, met goed nieuws, en toen door de middelbare school, die ook vertelde dat Delana daar welkom is na de zomervakantie.



De planning was dat we vrijdag naar Leeuwarden zouden rijden, Delana wilde met haar begeleidster gaan en wij als ouders zouden dan zelf die kant op rijden.
Donderdag avond kreeg ik een telefoontje, dat ze het er niet mee eens was, dat ze niet meer wilde gaan. Ze was weer giga boos, wilde niets meer, was ook gaan schoppen en slaan naar haar begeleidster.
Hoe vervelend het ook is, ik voelde me rustig, had niet het idee dat dat enig invloed zou hebben op haar aanmelding. Toch was ik erg blij toen ik vrijdag ochtend hoorde dat ze met haar vader naar Leeuwarden zou rijden.
Nadat Patrick en ik de 2 jongste bij mijn schoonzusje hadden gebracht i.v.m. een studiedag, zijn we door gereden naar Leeuwarden.
Het gesprek was eerst met z'n allen, maar we merkte dat Delana zich ongemakkelijk begon te voelen, want er werd tenslotte "over" haar gepraat, daar ze zelf eigenlijk de antwoorden niet wist te geven.
Een van de medewerksters heeft haar toen mee genomen om de locatie te laten zien.
Uiteindelijk hebben we een uur zitten praten, kwam Delana vrolijk weer terug, en zijn we tot de conclusie gekomen dat ze in de doelgroep van Fier past.
Morgen horen we wanneer er plek is en hoe verder, maar het zal uiterlijk half augustus worden.

Op de terugweg wilde Delana met Patrick en mij mee rijden, zodat ze nog even haar broertje en zusje kon zien. Ze gaf wel aan dat ze graag terug wilde naar haar begeleidster want ze wilde haar vertellen wat ze allemaal gezien en gedaan had, als ze dat op zondag zou doen was ze het weer vergeten. Het was namelijk de bedoeling dat ze het weekend bij ons zou zijn.
Jammer genoeg heeft ze er toch voor gekozen om het weekend niet te komen.

Waar ik aan een kant gelukkig ben omdat er zicht is op meer, besef ik maar al te goed dat ik mijn dochter voor ca. een jaar "kwijt" ben. Dit wil niet zeggen dat we geen contact hebben, maar gevoelsmatig is Leeuwarden dan niet om de hoek.

Daar in tegen kan ik niet wachten totdat ze mag, ze wil zelf heel graag, en ik hoop dat we over een jaar terug kunnen kijken op een vervelende periode, en op een mooie manier met elkaar verder mogen gaan. Een weg waarin begrip voor en naar elkaar is, rust en liefde weer voorop staat.
Voor nu blijf ik vooruit kijken, is mijn doel dat we klimmen uit een "donker" dal, vooruit kijkend naar het licht, ons doel.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen