Pagina's

maandag 24 maart 2014

En dan ben je in de overgang....

Vandaag heb ik even de tijd genomen om deze documentaire te kijken Uitgebloe(i)d een tocht langs alle stadia van de overgang.

Waarom zal je nu denken.... Ik heb net gehoord dat ik in de overgang ben.... Tja daar zit je dan met je 38 jaar jong.
Overgang hoort toch pas te beginnen met je 45e of zo?!?!. Maar nee, in mijn zoektocht ben ik toch schrikbarende feiten tegen gekomen.

In het kort;

In 2009 constateerde de huisarts een Burn out. Hier heb ik diverse lichamelijke klachten aan over gehouden.
Vorig jaar, kon ik concluderen dat ik een lactose intolerantie heb, vitamine D en B12 gebrek, darmen die niet goed functioneren en nog diverse andere klachten.
Alles bij elkaar genomen heb ik de afgelopen 1 1/2 jaar een speurtocht gehouden op het internet. Google was "mijn vriend" evenals Facebook.

Na veel lezen had ik het vermoeden dat mijn schildklier niet goed functioneerde, maar ja het kon ook wat anders zijn. Bloedonderzoek wees uit dat mijn schildklier het prima deed. Tja wat dan, want ik was zo gezond als een vis volgens mijn bloed......
Dan merk je dat een huisarts je met veel medische dingen kan helpen, maar als het gaat om psyche en lijf dan kom je niet ver. Overal worden pilletjes voor voorgeschreven, maar helaas geven die pilletjes weer andere klachten, waar je dan ook weer een pilletje voor krijgt. Gezien mijn darmen was ik daar klaar mee. Ik wilde geen E-nummers, suiker, melk, gluten meer in mijn lijf.
Langzaam aan ben ik gaan afbouwen, gestart met melk producten vanwege mijn lactose intolerantie, toen de e-nummers, de suiker en nu langzaam maar zeker ook de gluten.
Stukje bij beetje voel ik me beter worden, maar ja die hormonen pfffffffffffffffffff is daar niet een aan- en uit knopje voor?????

Er is vorig jaar al eens tegen mij gezegd, "ben je niet in de overgang"?? Tja, dat zou zo maar eens kunnen, maar mijn bloed zegt "nee hoor, niets aan de hand"
Toch bleef ik hier op hangen, ben gaan lezen, zoeken, lezen enz.
Tot ik enkele weken geleden weer in zo'n emotionele rollercoaster terecht kwam. Zoonlief moest bloed prikken vanwege een vermoeden van allergie, dus ik mocht ook meteen alles weer laten prikken.
En toen........ toen kwam de uitslag, mijn vermoeden bevestigd, Ik ben in de overgang.......

Zo blij als je kan zijn met een uitslag, zo verdrietig kan je er ook door worden.
Mijn eerste emotie kwam op Facebook te staan:

Hallo EVA's, wat een dag vandaag, gisteren het zonnetje en zonder jas buiten en nu winterjas aan en plu er bij..... wat een weer..
Maar goed, wat ik zeggen wilde  vorige week bloed geprikt, en mijn vermoeden is vandaag bevestigd, met mijn 38 jaar ben ik in de overgang. Aan een kant blijk dat mijn vermoeden nu bevestigd is, en het verklaard een hoop, aan de andere kant raar als je altijd geleerd is dat je pas in de overgang gaat rond je 45e.... Zo zie je maar weer hoe belangrijk het is als je je eigen lichaam kent en erkend en niet lukraak alle "normale" dingen van iedereen aanneemt dan wel overneemt. Net zoals het weer, zo schijnt het zonnetje en zo regent het, zo is het ook met ons, maar mede dankzij jullie ben ik blij dat ik op weg mag naar meer zonnetjes op mijn eigen manier.
Een heel fijn weekend alvast.
Liefs


Ik hoop dat er meer bekendheid komt over de overgang bij vrouwen onder de 40, want ja dames, het overkomt ons.
En als ik dit allemaal van te voren had geweten, had het me een hoop ellende gescheeld.


2 opmerkingen:

  1. En dan te bedenken dat er ook vrouwen zijn die pas op hun 38e aan kinderen gaan denken. Het lijkt me zeker goed dat hier meer aandacht voor komt. dat kan een hoop verdriet en teleurstelling schelen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hi Daantje, ja dat is inderdaad ook een trend geweest, eerst carriere en dan kinderen.
    Het is net zoals met eten, men heeft geleerd hoe het hoort maar weet niet dat ons lichaam soms anders met ons voorheeft. En dat brengt veel verdriet en teleurstelling met zich mee helaas.

    BeantwoordenVerwijderen