Pagina's

donderdag 18 april 2013

Natuurlijk leven........

Ja mijn blog heb ik "natuurlijk leven, in geloof".... genoemd.
Waarom?!
Omdat ik "op zoek" ben in mijn geloof, op zoek naar mijn weg met God.

De uitspraak "niet geloven is makkelijker dan wel geloven" kan ik me op sommige momenten namelijk heel goed voorstellen.
Vaak vergelijk ik dingen met elkaar. Situaties die ik tegenkom, hoe zou ik dat enkele jaren geleden (zonder geloof) gedaan hebben, en hoe doe ik dat nu?
Sommige situatie zou ik echt niet anders aan pakken en andere weer wel. Het grote verschil ligt hem in het feit dat ik nu vaker nadenk voordat ik wat doe, in plaats van impulsief te handelen. Alhoewel dit ook nog met enige regelmaat gebeurd hahahaha.
Langzaam aan kom ben ik onderweg, moet ik soms terug komen op uitspraken en meningen, of stel ik ze bij.  Iedere dag is er wel een leermoment, soms met een lach en soms ook met een traan, en die is niet altijd van het lachen.
Mijn levensmotto veranderd dan ook wel met regelmaat. Is dit erg?? Nee ik denk van niet. Je maakt steeds nieuwe fases in je leven mee, hier moet je een weg in vinden. De ene keer ga je rechtdoor, maar soms kom je ook wat bochten tegen of heuvels, dan wel dalen.

Het grappige is, dat ik in mijn hoofd had om nu te gaan schrijven over wat recepten die ik van de week heb uitgeprobeerd, maar ergens anders op uit kom nu. Zo zie je maar weer, hoe veranderlijk een mens kan zijn, dit heb je soms zelf niet eens door.
Daarom is het voor mij steeds belangrijker aan het worden, dat ik nadenk voordat ik wat doe. Dat ik überhaupt nadenk over waarom ik iets doe.
De vragen:

- Is het nuttig? voor mij of iemand anders?
- Is het nodig op dit moment?

probeer ik mezelf regelmatig te stellen. Het kan zo zijn dat ik iets nuttig vind, en het ook echt nodig vind op dat moment, maar dan is de hamvraag:

"Vader vind u het nodig en nuttig voor mij of een ander"????

En deze vraag wil nog wel eens verstopt zitten. Ik hoop dat dit een "natuurlijke" gedachte dan wel motto in mijn leven mag gaan worden.

Zo mocht ik net het verhaal van de barmhartige samaritaan uit Lucas 10:25-37, lezen met onze zoon.

25 Er kwam een wetgeleerde die hem op de proef wilde stellen. Hij vroeg: ‘Meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwige leven?’ 26 Jezus antwoordde: ‘Wat staat er in de wet geschreven? Wat leest u daar?’ 27 De wetgeleerde antwoordde: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw kracht en met heel uw verstand, en uw naaste als uzelf.’ 28 ‘U hebt juist geantwoord,’ zei Jezus tegen hem. ‘Doe dat en u zult leven.’ 29 Maar de wetgeleerde wilde zich rechtvaardigen en vroeg aan Jezus: ‘Wie is mijn naaste?’ 30 Toen vertelde Jezus hem het volgende: ‘Er was eens iemand die van Jeruzalem naar Jericho reisde en onderweg werd overvallen door rovers, die hem zijn kleren uittrokken, hem mishandelden en hem daarna halfdood achterlieten. 31 Toevallig kwam er een priester langs, maar toen hij het slachtoffer zag liggen, liep hij met een boog om hem heen. 32 Er kwam ook een Leviet langs, maar bij het zien van het slachtoffer liep ook hij met een boog om hem heen. 33 Een Samaritaan echter, die op reis was, kreeg medelijden toen hij hem zag liggen. 34 Hij ging naar de gewonde man toe, goot olie en wijn over zijn wonden en verbond ze. Hij zette hem op zijn eigen rijdier en bracht hem naar een logement, waar hij voor hem zorgde. 35 De volgende morgen gaf hij twee denarie aan de eigenaar en zei: “Zorg voor hem, en als u meer kosten moet maken, zal ik u die op mijn terugreis vergoeden.” 36 Wie van deze drie is volgens u de naaste geworden van het slachtoffer van de rovers?’ 37 De wetgeleerde zei: ‘De man die medelijden met hem heeft getoond.’ Toen zei Jezus tegen hem: ‘Doet u dan voortaan net zo.’


Dit is één van de levensmotto's die ik regelmatig overdenk. Hierbij besef ik me dan ook dat je niet altijd één motto kan of hoeft te hebben. En ja het zal vast in één motto te vangen zijn, maar ik vind het fijn om af en toe te "wisselen".  Voor mij is het een proces van leren, ontdekken en leven, ik hoop voor jullie ook.

Naast dit stukje "natuurlijk leven" heb ik nog een ander "natuurlijk leven". Dat stukje gaat over mijn gezondheid. De afgelopen tijd laat mijn gezondheid nog wel eens wat te wensen over. Ook hierin ben ik met een zoektocht bezig, een zoektocht naar natuurlijk voeding. 
Ook deze tocht, gaat niet altijd over rozen, ook hierin kom ik bochten, heuvels en dalen tegen, maar stapje voor stapje kom ik er wel.
Mijn motto in dit "leven" is:

- Weg met alle E nummers
- Natuurlijke producten gaan gebruiken, denk hierbij aan alles wat de natuur ons schenkt.

Oftewel, wat heeft God ons gegeven om van te leven?!. 
Het leuke is om te ontdekken dat het eigenlijk heel veel is. En met wat creativiteit kan je ook een heel eind komen. 

Zo wilde Joshua, graag appel ijs, en ik wilde het niet kopen. Het gevolg

zelf gemaakt appel ijs (recept volgt)

Dit was zo lekker, dus ja waar eet je dat bij:

spinazie-wortel rijstkoekje en een gewoon rijstkoekje

Hoe gelukkig kan een kind zijn met zijn diner.... 

Het ontbijt moest dan ook maar "natuurlijk". 2 meiden gingen voor de ChoccyWoccyDooda gepikt bij Heleen. Zoonlief en andere dochterlief wilden liever een smoothie van spinazie, banaan, sinaasappel, appel en kokosmelk.

Voor mij een goed begin van een "Natuurlijke dag".

Nu lekker met een kopje thee op de bank mijn dag afsluiten.





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen